مسجد سجاس در خدابنده

مسجد جامع سجاس مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان خدابنده، روستای سجاس واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۵۳ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از روی شواهد موجود در این مسجد آن را به دوره ی 5 هجری قمری نسبت می دهند. این مسجد از نوع شبستانی می باشد. از آثار موجود در جرز شمالی این مسجد نمایان است که در زمان قدیم مجموعه کامل‌تری را تشکیل می‌داده است. این مسجد به طور کلی از آجرهای به ابعاد 5×21×21 سانتی‌متر ساخته شده است. بنای موجود، شبستان گنبدداری است که به سبک چهارطاقی احداث گردیده و جرزهای چهارگانه، سنگینی گنبد را به عهده گرفته‌اند. گنبد با واسطه چهار فیلپوش بر روی جرزهای چهارگانه استوار شده است. بالای فیلپوش‌ها طاق‌نماهای زیبایی قطاربندی شده که بدین وسیله گردی کاملی را جهت اجرای عرقچین گنبد فراهم آورده است. گنبد این مسجد از نوع گنبدهای یک پوششی است که از آجر ساخته شده و تزئینات آن منحصر به نقش ستاره ایرانی (ستاره پنج پَر) می‌باشد. ورودی کنونی در