معرفی جاذبه

مسجدی تک ایوانی و زیبا به سبک آذری در میانه ی شهر کویری یزد از گذشته باقی مانده که یکی از برترین آثار معماری اسلامی در ایران می باشد؛ مسجدی که متعلقات و تزیینات آن بسیار چشمگیر و دیدنی است. بنایی متشکل از دو مناره و یک ایوان مرتفع، گنبدخانه، دو شبستان، صحنی بزرگ و دو پایاب (محل دسترسی به آب قنات در حیاط خانه ها و مساجد ) که هر وجبش دنیایی از هنر و تجربه را نشان می دهد. وسعت فعلی این مسجد ده هزار متر مربع ( ۱۰۴ در ۹۴ متر ) می باشد که ماکسیم سیرو، خاور شناس فرانسوی مساحت آن را در پژوهش های خود ۷۰۰۰ متر مربع و علی جندقی یزدی ( محقق و پژوهشگر ) عدد ۹۸۰۰ ( طول۱۰۴، عرض ۹۹ ) را برای مساحت این مسجد بیان می کند. برخی بر این باورند که بنای ابتدایی و زیرین مسجد، آتشکده ای متعلق به عصر ساسانی (پیش از اسلام ) بوده است. اما منابع مکتوبی که از ساخت و آبادانی شهر یزد وجود دارد، از ورود "امیر علاءالدوله کالنجار" از دودمان آل بویه در زمان "ملک شاه سلجوقی "به شهر یزد و بازسازی مسجدی به نام مسجد "جمعه شهرستان" سخن به میان آورده اند. بنای گنبد خانه را در دوره ی ایلخانی و سر در مسجد را زمان شاهرخ تیموری ساخته اند. مسجد جامع یزد از نظر کاشیکاری، مناره ها، سردر و کتیبه ها و اعداد به کار رفته در آن شاهکار معماری زیبا و ارزشمند دوره تیموری است. نکته جالبی که در ساخت این مسجد، اهالی به آن اشاره می کنند، استفاده از خاک کربلا برای خاک کاشی ها و خاک مصالح آن و استفاده از گلاب به جای آب در آماده سازی ملات های آن می باشد. در سال ۱۳۱۳ این مسجد در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک