معرفی جاذبه

غار گبر یکی از غارهای مشهور استان فارس است و دلیل شهرت آن، وجود آثاری از امپراتوری های هخامنشی و ساسانی و همچنین وجود آب آشامیدنی در آن می باشد. از ویژگی های این غار پوشیدگی و استنتار آن است به گونه ای که تا چند قدمی آن قابل رویت نیست. دهانه غار کوچک است و برای ورود بدان می بایست مسافتی سرازیری طی کرد تا به کف غار رسید. از ویژگی های دیگر غار وجود ستون ها و آویزانک های آهکی است که به اصطلاح علمی، استالاکتیت و استالاگمیت گفته می شود. تقریباً از تمامی سقف آن قطرات آب زلال و خنکی می چکد، در تابستان هوایی بسیار خنک و مطبوع دارد. جالبتر از همه اینها خمره ای است که در انتهای غار و در بلندای صخره ای از روزگاران دور در زیر یکی از آب چگان ها نهاده اند. اگرچه شکل ظاهری خود را حفظ کرده است ولی رسوبات آهکی آن را به صورت تکه ای از کوه درآورده است وخود جزیی از استالاگمیت آن محل درآمده است. هرچند که این غار متعلق به زردتشتیان این منطقه بوده است. ولی زمین شناسان می توانند از لایه های رسوبی روی خمره قدمت و تاریخ نصب آن بیابند.به گفته سایت فسا شناسی: «خمره های بسیار قدیمی که تا حدود دهه ی 60 شمسی داخل غار بودند، سه تا و تقریبا سالم بودند که به گفته ی برخی نوشتارها، یکی از عهد هخامنشی و دوتای دیگه اوایل متعلق به دوره ساسانی بودند). برجای مانده بود و در انتهای غار و بلندای صخره ها، از روزگاران دور، در زیر یکی از آب چکان ها نهاده بودند. اگر چه شکل ظاهری خود را حفظ ولی رسوبات آهکی، آنها را به صورت تکه ای از کوه در آورده و خود جزیی از استالاگمیت آن شده بودند و به سادگی می شد از لایه های رسوبی روی خمره، قدمت و تاریخ نصب آن را حدس زد که شوربختانه این اثار گرانسنگ بوسیله دشمنان و سارقان میراث فرهنگی به یغما رفت. این غار طبیعی، از نوع آهکی بوده و در اثر ریزش سمت شمالی یک طاقدیس گسترده، به وجود آمده است. دهانه اصلی غار یکی است و از سطح دریا : 2106 متر ارتفاع دارد.»

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک