غار زکریا در استهبان

سالها مردمان ساکن منطقه کوه توده، افسانه هایی روایت می کردند درباره وجود غاری که در آن کیمیاگری انجام می شده است. در سال ۱۳۶۰ گروهی از کوهنوردان یک غار در بالای کوه توده کشف کردند که گمان می بردند همین غار باشد و به همین دلیل نام کیمیا را بر آن گذاشتند. در تابستان ۱۳۷۰ یک گروه کوهنوردی شامل: شاهین عارف نیا، جواد مزعلی زاده احمد رضا دیهیم، کاظم ریاحی ماه و اکبر زارعیان موفق به کشف غاری شدند که وجود سفالینه های قدیمی در آن، نشانگر محل غاری بوده که محلی ها اعتقاد داشتند، محل کیمیاگری بوده؛ به همین دلیل به احترام زکریای رازی (کیمیاگر و شیمیدان بزرگ ایرانی)، این غار توسط گروه، «زکریا» نامیده شد. غار زکریا در داخل یکی از دره های عرضی یال شمالی تاقدیس تودج در ۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان استهبان (شمال شرق شیراز) واقع شده است. طول غار ۱۶۰ متر و اختلاف ارتفاع بین ابتدا و انتهای آن ۲۹ متر می باشد. این غار از نوع آناستوموز تک گذرگاهی است که در داخل آهکهای سازند جهرم تشکیل شده است. در زمان تشکیل غار