
خراسان رضوی
اسماعیل طلایی نام سقاخانهای در صحن انقلاب (عتیق) حرم علی بن موسیالرضا است.بانی ساخت این سقاخانه سردار اسماعیل خان سنگسری از اهالی مهدیشهر بودهاست. او هزینه ساخت سقاخانه را از طلاهایی تأمین کرد که فتحعلی شاه به پاس نجات جانش به او اهدا کرده بود.سقف این سقاخانه از طلاست و بدنه آن از سنگ مرمر ساخته شدهاست. ساختمان سقاخانه هشت ضلعی است و در مرکز صحن انقلاب قرار گرفتهاست. در گذشته آب سقاخانه اسماعیل طلایی از طریق چشمهای به نام چشمه گیلاس در فاصله ۴۸ کیلومتری مشهد امروزی تأمین میشدهاست. در سال ۱۳۹۰ آستان قدس رضوی اقدام به نصب شیرهای اتومات آب (دارای چشم الکترونیکی) در این سقاخانه نمود و با قرار دادن لیوانهای آب یکبار مصرف، ظروف قدیمی را که مردم قبلاً با آنها آب مینوشیدند را جمعآوری نمود. بسیاری از زائران با آوردن قمقمههای خالی از این آب برای تبرک و تیمن و بردن آن به شهر خود برمیدارند. هم اکنون میدانی در ناحیه طالب آباد مهدیشهر (زادگاه بانی اش اسماعیل خان) به نام اسماعیل طلایی نامگذاری شدهاست.سنگ مرمر و شش ضلعی سقاخانه اسماعیل طلایی از هرات به مشهد آورده اند. "اسماعیل خان"سردار معروف فتحعلی شاه قاجار مشهور به "زرریزخان" و "اسماعیل طلایی"اصالتا از اهالی طالب آباد سنگسر است که پیشتر شهرتش به غلط دامغانی گفته شده است و دلیل آن نزدیکی منطقه سنگسر و دامغان بوده است. علت لقب های این است که در زمان فتحعلی شاه از طرف یکی از دول خارجه بسته ای به عنوان هدیه به دربار شاه رسید،و شاه قصد گشودن آن را کرده است. اسماعیل خان که جزء ملتزمین بود استدعا کرد این کار در محوطه کاخ به وسیله خدمت گذاران انجام شود،چراکه احتمال سوقصد را نمی توان از نظر دور داشت. اتفاقا هنگام بازکردن،بسته منفجر شد و خساراتی به بار آورد. فتحعلی شاه دستور داد برای این دوراندیشی هم وزن سردار به سکه های طلا به او مرحمت شود و چنین کردند و اسماعیل خان مروف به "زرریزخان"شد. اسماعیل خان دستور داد از محل این سکه های طلا در داخل صحن امام رضا(ع) در مشهد سقاخانه ای بسازند و پوشش آن را از طلا کنند که تا به امروز به نام "اسماعیل طلایی"مشهور است.