معرفی جاذبه

احداث این ساختمان توسط انگلیسی ها در سال 1867 میلادی آغاز شده است و در کارهای تلگرافی و دریانوردی مورد استفاده قرار می گرفت.باتوجه به کتیبه سنگی موجود در قسمت جلوی ساختمان زمان ساخت آن به سال 1869 میلادی برابر با 1248 هجری شمسی در زمان نفوذ پرتغالی ها باز می گردد.تا چند سال پیش اداره پست شهرستان چابهار در این ساختمان مستقر بوده و در 18 شهریور سال 1377 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.ساختمان پست دارای پنج مجموعه است که ساختمان اصلی آن در بافت جنوبی شهر حاشیه شرقی خیابان مولوی و روبروی مهمان سرای کشتیرانی نبش خیابان اصلی و چهار ساختمان دیگر آن اطراف ساختمان اصلی که هم اکنون در محدوده اداره مخابرات شهرستان واقع شده است قرار دارند.این بنای منحصر بفرد در 2 طبقه اجرا شده و پوشش سایبان های آن سفالی است که به مرور زمان از بین رفته است.ساختمان با هدف تلگراف خانه احداث شده و به این نام معروف بوده است و بعد از گذشت زمان اداره پست در آن استقرار یافته است.این ساختمان علاوه بر رواقی که دورتا دور بنا احداث گردیده، دارای سایبانی با شیروانی سفالی در جلوی ساختمان بوده که در حاضر به علت فرسوده شدن چوب های آن سفال ها را جمع آوری کرده اند و هر کدام از اتاق ها در همکف دارای 2 در ورودی با قوس های هلالی است. در قسمت بالای درها 2 دریچه وجود دارد که به پشت بام رواق ها باز می شوند و این بنا دارای ویژگی مختص مناطق گرمسیری یعنی همان وجود رواق های هلالی دورتا دور است.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک