معرفی جاذبه

این منطقه از جمله نخستین مناطق مورد حفاظت در ایران است که از سال ۱۳۴۶ حفاظت شده اعلام گردید و از سال ۱۳۵۱ عنوان آن به پناهگاه حیات وحش تغییر یافته است. به طور کلی منطقه خوش ییلاق را میتوان به دو بخش دشتی و کوهستانی تقسیم بندی نمود. منطقه به سبب وجود چشم اندازهای طبیعی و تنوع اکوسیستمی زیاد از جنگل کوهستانی مرطوب خزری تا دشت خشک و بیابانی که تنوع زیستی ویژه و ارزشمندی در گستره ای نسبتاً محدود و اندک پدید آورده است میتواند در زمره بی نظیرترین پناهگاه حیات وحش ایران به حساب آید. منطقه خوش ییلاق به لحاظ قرارگیری میان دو اقلیم متفاوت ایرانی – تورانی و منطقه هیرکانی (مشرف به دریای خزر) از پوشش گیاهی متنوعی برخوردار است. بخش شمال غربی و غرب منطقه درختان جنگل های پهن برگ خزری نظیر افرا، بلوط، راش ولیک را شامل و در بخش اعظمی از منطقه که از پوشش گیاهی نیمه استپی برخوردار است گونه هایی نظیر درمنه کوهی، کلاه میرحسن ، گون همراه با درختچه های اورس و بوته های زرشک و برخی از خانواده چتریان را میتوان مشاهده نمود.از لحاظ چشم انداز دارای زیباترین مناظر دشتی (دشت زردابه) و جنگلی (جنگل های ارتفاعات اولنگ) می باشد. دشت زردابه در مرکز پناهگاه زیباترین دشت منطقه با گل ها و گیاهان جالب یکی از مهمترین زیستگاه وحوش به شمار می آیند. از عمده ترین چشم اندازهای دیگر میتوان از دره گل سرخ واقع در شرق دشت زردابه به لحاظ پوشش گیاهی مرتعی و جنگلهای اولنگ و ملیچ آرام با برخورداری از پوشش گیاهی کاملاً متفاوت با سایر زیستگاه های خوش ییلاق که دارای منظره ای بدیع از درختان بلوط و گیاهان جنگلی هیرکانی است نام برد.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک