تپه چغابل در خرم‌آباد

تپه چغابل، تپه ای مخروطی شکل به ارتفاع 25 متر،بزرگترین تپه باستانی غرب لرستان میباشد.این تپه برای اولین بار توسط اریک اشمیت از هیأت هلمز مورد بررسی قرار گرفته است.در ضلع شمالی تپه چغابل تپه کوچکتری قرار دارد که مجموع این دو تپه به شماره 900 در سال 1349 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.این تپه در مرکز بخش رومشگان واقع شده و دارای قدمتی حدود ۵هزار سال قبل از میلاد است.سالهای ١۳1٠تا١٣۲٠ زمانی که هیئت کاوشگری ((هولمز)) پژوهش وکاوش های علمی خود را در لرستان آغاز کردند پس از این هیئت ،گروه باستان شناسی اریک اشمیت به همراه خانم وی مری هلن در سال ١۳12وارد ایران می شوند این گروه که یکی از مجهز ترین گروه های باستان شناسی آن زمان، از نظر تجهیزات ونیروهای کار آزموده محسوب می شد.براساس نتایج بررسی ها وکاوش های علمی انجام گرفته توسط باستان شناسان خارجی و ایرانی پیشینه سکونت در منطقه رومشگان به هفت دوره پیش از تاریخ وتاریخی برمی گردد،که هر کدام از این دورهای باستانی دارای ویژگی ها ی خاص خود بوده