آرامگاه صائب تبریزی در اصفهان

شاعر بلند پایه سبک هندی در عصر صفویه،» محمد علی بن میرزا عبدالرحیم تبریزی معروف به صائب در سـال ۱۰۱۶ ق متولد و در سال ۱۰۸۱ ق در اصفهان در گذشت. پدر وی از تاجران تبریز و مقیم اصفهان بود و لذا صائب نیز در شهر اصفهان به تحصیل مشغول شد و فنون شاعری را نـزد حکیم اکنـای کاشانی و حکیـم شفائی فـرا گرفت. وی مورد علاقه شاه عباس کبیر بود و لقب ملک الشعرایی داشت. صائب مدتی را هم در کابل و هندوستان بوده و از طرف پادشاه هند به لقب مستعدخان و منصب هِزاره مفتخر گردید. وی در سال ۱۰۴۲ ق بـه اصـفهان بازگشت و تا پایان عمر نزد شاهان صفوی شاه سلیمان و شاه عباس دوم مورد احترام بود. مجموعه آثار وی قریب به ۱۲۰۰۰۰ بیت می‌باشد. آرامگاه وی در باغ شخصی او به نام باغ تکیه در کنار نهـر نیاصرم در خیابـان صائب اصفهان قرار دارد و معماری آن با توجه به زمان حیاتش، از معماری دوران صفویه الهام گرفته است. آرامگاه او در سال ۱۳۴۶ ش به شکل امروزی درآمد. بنای مزبور ایوانی زیبا به طول ۱۴/۲۰ متر و عرض ۶ و ارتفاع ٨ مـ‌تر دارد و حدود