نیایش گاه پاسارگاد در شیراز

در فاصله حدود 1200 متری شمال غرب مجموعه پاسارگاد و پشت تپه ماهوری های سنگی مشرف به دشت، محوطه ای باستانی وجود دارد که شامل دو سکوی سنگی سفید رنگ و یک تپه مستطیل شکل پله ای است که معروف به محوطه مقدس است این سکو در انتهای غربی دیوار دفاعی به عنوان دو ساختار مجزا، باعث تعبیرهای بسیار متفاوتی گشته است. هر چند یکی از آنها پله دار بوده و هر چند این دو سکو از سایر جهات نیز تفاوت دارند، بسیاری از متخصصین آنها را به یک منظور انگاشته اند. اومستد آنها را دو محراب برای خدایان قبیله ای، آناهیتا و اهورامزدا می داند. گیرشمن عقیده دارد که با در نظر گرفتن محراب سوم کشف نشده ای در جای دیگر، این آثار به تثلیث خدایان: اهورامزدا، مهر و آناهیتا تعلق داشته است. گدار می گوید که آنها به عناصر مقدس، یعنی آتش و آب تقدیم شده اند. مکعب مرکزی سکوی جنوبی از یک قطعه سنگ سفید آهکی رنگ میان تهی تشکیل شده که ارتفاعی نزدیک به 16/2 متر داشته و مساحت پایه آن 43/2 متر مربع است. لبه پایینی آن با پله ای به عرض 9 سانتیمتر و ارت