
فارس
در شمال شهر استهبان و در دل صحرا ، آب انبار بزرگی وجود دارد که به یخچال حاجی محریم ( محمد رحیم شوشتری ) شهرت دارد . این اثر مربوط به دوره قاجاریه است و چون بانی آن شخصی به نام حاج محمد رحیم بوده به نام یخچال حاجی محریم معروف است . مصالح به کار رفته شده سنگ و ساروج است که برخلاف برکههای استهبان که همگی معکب مستطیل اند به صورت استوانه ساخته شده است. سقف آن را پوشش به صورت گنبدی با آجر و گل رس و گچ ساختهاند که همین نمای گنبدی شکل از هر جای صحرا قابل مشاهده است. ارتفاع تقریبی گنبد حدود هفت متر است و شعاع دایره آب انبار حدود ۵ متر میباشد.تقریبی گنبد حدود هفت متر است و شعاع دایره آب انبار حدود 5 متر می باشد. گودی خود آب انبار در حال حاضر مشخص نیست زیرا انباشته از گل و لای و سنگ است که به مرور زمان آن را پرکرده اند. ولی در افواه عمومی حدود 70-80 متر بوده است که حاجی محمد رحیم جهت دسترسی به آب های زیرزمینی آن را حفر نموده است ولی متاسفانه به نتیجه نرسیده است زیرا که سطح آبهای زیرزمینی استهبان از عمق صد متر به بالاتر است. بعضی ها هم می گویند: برف های زمستانی در آن انباشته می کرده اند تا به مصرف تابستان برسد و چنین کاری هم عملی نشده است. مردم برایشان تصنیفی ساخته بودند که یک بیت آن متداول است: یخچالت حموم شد حاجی محریم همه پولات تموم شد حاجی محریم یخچال حاجی محمد رحیم هنوز می تواند مقدار زیادی آب در خود ذخیره کند: سالم و پابرجاست. در ورودی آن از جهت شمال است و سه سوراخ آبرو در اطراف آن قرار داده اند.»