
مرکزی
مسجد سرخ یکی از بناها و مساجد زیبای شهرستان ساوه و کشور ایران است که در مجموعه مسجد انقلاب ساوه قرار دارد. این مسجد به موجب تزئینات و کتیبههای قرمزرنگی که در آن تعبیه شدهاست، به مسجد قرمز شهره شدهاست. از جمله باارزشترین عناصر سازندهٔ این مسجد، محراب مزین شدهٔ آن به کتیبههای گچبری شده و نقاشیهای متعدد آن و همچنین مناره آجری این مسجد میباشد. بر اساس کاوشهای بعملآمده، وجود یک آتشکده در دوره ایران باستان در مکان کنونی مسجد بسیار محتمل است. بنابر روایات تاریخی، این آتشکده تا دوره مأمون عباسی پابرجا بوده و در این زمان به دستور ابودلف عجلی، حاکم ولایت عراق، خاموش و به جای آن یک مسجد بنا میشود. امروزه، بنای ابتدایی مسجد تا حد زیادی تخریب شده و بنای جدید مسجد در دوره سلجوقی و در مجاورت بنای قدیمی ساخته شدهاست که تا امروز نیز پابرجا ماندهاست. این مسجد شامل سر در ورودی، صحن، ایوان، گنبدخانه، شبستان، رواق و مناره، دو مدرسه قدیمی و جدید و یک مسجد تازه ساخت است. سر در ورودی این بنا مزین به تزئینات کاشیکاری (کاشی فیروزهای عصر صفوی) است و جدار آن حدود ۶۰ سال پیش سفیدکاری شدهاست.براساس نظرات کارشناسان و کتیبههای تاریخی، تاریخ ساخت مسجد به دوره شاه اسماعیل صفوی یا دوران سلجوقیان بازمیگردد. همچنین مناره مسجد نیز براساس تاریخ ثبت شده بر روی آن در سال ۴۵۳ هجری قمری ساخته شدهاست. مسجد سرخ ساوه به شماره ۱۵۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیدهاست.