مسجد جامع میمه
اصفهان
مسجد جامع میمه
درباره جاذبه
مسجد جامع میمه مربوط به دوره صفویه است و در شهرستان شاهینشهر و میمه، بخش میمه، شهر میمه خیابان فرهنگ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۵۱ با شمارهٔ ثبت ۹۳۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سبک معماری مسجد چهار ایوانی ایوانهای شمالی، جنوب و سایر ایوانهای واقع در اضلاع شرق و غرب، مسجد را به شکل مسجدی چهار ایوانی در آورده بود.صحن مسجد که وسعت زیادی نیز نداشت چهار ضلعی بود و در چهار جانب ایوانهایی داشت با صفههایی در زوایای بالا که مشرف به صحن بود و دو تا از این صفهها که در زوایای جنوب شرقی و شمال شرقی قرار داشتند پنجرههایی داشتند که به کوچهکناری مسجد باز میشد از این صفهها علاوه بر استفادههای جنبی نظیر مکتبخانه و نشیمن بعنوان دیدهبانی و اتاقهای نگهبانی نیز استفاده میگردید. نمای داخلی مسجد بیشتر کارهای آجری ساده بود که در قسمتهای تعمیری آن گچبری ساده و در بعضی قسمتها گچبری تزئینی که اکثراً آیات قرآن بود منتقوش گردیده بود. کف ایوانها از کف صحن اندکی مرتفعتر بود. داخل دیوار ایوانها گچ کاری ساده و نمای خارجی آنها آجرهای برجسته بود. ایوان شمالی: ایوان شمالی با همان سبک سلجوقی با اندک تغییراتی که در گچبریهای آن در قرن نهم و دهم و یازدهم هجری بخصوص در زمان حکمرانی حسن بهادر خان معروف به ازون حسن و پادشاهان صفویه داده شده بود، باقی بود. در ایوان شمالی صفهای بود با ویژگیهای یک مکتبخانه که نشان میداد در این صفه قبلاً ملاها بتدریس میپرداختند ( از این صفه خوانین نیز در مراسم تعزیه خوانی برای تماشای مراسم تعزیه استفاده میکردند ). در گوشه ایوان شمالی منبری منبت کاری وجود داشت که مداحان و ملاها بر روی آن مینشستند و به روضهخوانی میپرداختند. ایوان جنوبی: ایوان جنوبی احتمالاً در اثر سیل و عوامل نامساعد جوی تخریب و بجای آن ایوانی ساخته شده بود که سطح داخلی آن با تختههای چوبی تزئین گردیده بود.( تختههای بکار رفته در این ایوان با آیات قرآن و نقاشیهای زیبایی تزئین و آراسته شده بود ). ایوان شرقی: در ایوان شرقی تحولات ساختمانی و تغییر و تبدیلهایی به عمل آمده بود که سبک معماری آن بدرستی قابل تشخیص نبود. درب اصلی مسجد جامع در زاویه جنوب شرقی این ایوان واقع گردیده بود ( سر در این قسمت مسجد دارای دو منار کوچک در بالا و تزئینات گچبری بسیار زیبا در متن و دری منبت کاری شده بود ). گلدسته خشتی آجری مسجد نیز در زاویه شمال شرقی این ایوان به ارتفاع 14 متر، بنا گردیده بود. در کل، این ایوان و دو سر درب زیبا و خوش حالت مسجد که مزین به کتیبههای خط کوفی از کاشی فیروزهای و گچبری زائد الوصفی بود به انضمام بناهای جنبی از نظر ساختمانی وضع مخصوص داشت که دل هر بینندهای را تسخیر مینمود. ایوان غربی: این ایوان بصورت سایهبانی در جلو درب ورودی به صحن زیر گنبد ساخته شده بود. سبک معماری این ایوان نیز بخاطر تغییراتی که در ادوار مختلف داده شده بود چندان مشخص و گویا نبود ولی زیربنای اصلی آن به زمان سلجوقیان میرسید.