
سمنان
این بنا در کنار تکایای قدیمی شاهرود – بازار و شریعت – و چنارهای قدیمی معروف به درچنارو یا ده چناران واقع گردیده و از آثار دوره قاجاریه است که توسط حاج علی اصغربن حاج عبدالله – از مریدان آخوند ملاکاظم خراسانی شاهرودی (جد نگارنده) – در حدود سال1275 ه-. ق بنا گردیده است . بنای این مسجد که ازجهاتی همانند مسجد شیخ علی اکبر شاهرود است، مشتمل بر سردر ورودی، صحن، ایوان، شبستان های متعدد، آب انبار قدیمی، حجره ها و بناهای خدماتی است. سردر ورودی مسجد، مزین به تزیینات آجرکاری و گچبری است و در طرفین سردر، دو طاقنمای محرابی به قرینه سردر تعبیه کرده اند.در ضلع جانب قبله صحن، ایوانی بزرگ و در طرفین آن، شبستان هایی به قرینه همدیگر ساخته شده است . در اضلاع دیگر صحن، اتاق ها و حجره هایی ساخته اند که احتمالا درگذشته به طلاب علوم دینی اختصاص داشته است . مسجد دارای دوبخش زمستانی و تابستانی و نیز دارای دوازده طاق گنبدی از خشت خام است.این مسجد در مهر ماه 80 به شمارۀ 3996 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.