
خراسان شمالی
شهر بلقیس یکی از بزرگترین بناهای خشتی و گلی ایران است که در ۳ کیلومتری جنوب غرب شهر کنونی اسفراین قرار گرفتهاست که وسعتی بالغ بر ۱۸۰ هکتار وسعت دارد و از یک مجموعه آثار شامل بقایای ارگ و خندق پیرامون آن، شارستان شامل: برج و بارو، مقبره شیخ آذری، ویرانههای معروف به منار تپه (مسجد جامع)، کوره سفالگری، آبانبار، بازار، کاروانسرا، بنای معروف به یخدانها و یک گورستان وسیع در نزدیک دروازه شرقی تشکیل شدهاست. سالمترین و همچنین برجستهترین اثری که بر بقایای شهر بلقیس برجای ماندهاست ارگی است که دارای ۲۹ برج به ارتفاع حدود ۱۱ متر است و جزو بزرگترین قلعههای باستانی ایران میباشد که دارای سازه بزرگ خشتی و چینهای است و دارای وسعتی حدود ۵۱ هزار مترمربع است و همچنین در اطراف ارگ یک خندق وسیع وجود دارد که نفوذ ناپذیری قلعه را دشوارتر میساختهاست.از لحاظ قدمت استناد به متون تاریخی در قبل از اسلام، آباد و شکوفا بوده و در سال ۳۱ هجری توسط مسلمانان فتح میشود و طبق یافتههای باستانشناختی قدیمیترین استقرار در این شهر تاریخی که تاکنون شناسایی شده مربوط به اواخر دوره ساسانی – صدر اسلام است و زندگی در آن تا پایان دوره صفوی بهطور مداوم جریان داشتهاست و بالاخره این شهردر اواخر دوران طهماسب دوم و ابتدای حکومت نادر یعنی در سال ۱۱۳۱ هـ. ق توسط افاغنه کاملاً ویران و در هم کوبیده شد. به نحوی که جایگاه پیشین خود را از دست داد از این زمان کمکم اسم افسانهای بلقیس بر روی خرابههای شهر قدیمی اسفراین گذاشته شد. به علت اهمیت ویژه باستانشناسی، شهر کهن و تاریخی بلقیس در سال ۱۳۸۸ به عنوان پایگاه میراث فرهنگی مورد تصویب قرار گرفت و با شماره ثبت ۴۴۹۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. ارگ بلقیس اسفراین را دومین بنای گلی ایران پس از ارگ بم میدانند که بر اساس اصول معماری ساسانی ساخته شدهاست و خشت و گل مهمترین مصالح به کار رفته در آن میباشد. مورخان و جغرافیدانان اسلامی از اسفندیار پسر گشتاسب به عنوان بنیانگذار این شهر نام بردهاند.طبق سکههای موجودکه واژه اسفراین به صورت واضح در پشت و روی سکه ضرب شده و دارای تاریخ است میتوان گفت که نام این شهر از گذشته تا به امروز اسفراین بوده و بقیه اسامی در مورد این شهر غیرقابل اعتماد میباشد. در مورد نام گذاری آن به بلقیس باید گفت: برخی بر این باورند بعد از فتح اسفراین در سال ۳۱هـ. ق توسط سپاه اسلام و مشابهت میان این منطقه از لحاظ آب و هوایی با سرزمین ملکه سبا «بلقیس» این شهر به بلقیس معروف شدهاست. برخی نیز دستورمرمت آن از سوی بلقیس خاتون مادر تیمورگورکانی راعلت این نامگذاری میدانند. امابا توجه به عدم اشاره به نام بلقیس در متون تاریخی تاپیش از دوره قاجار و از طرفی گنج وگنج یابی درعهد ناصری، مردم به علت اسرار آمیز و رازگونه بودن شهر و برج باروی مرتفع و فراوانی اشیای عتیقه و خارج بودن ساخت چنین بنای عظیمی از دست بشر و از سویی خواندن قرآن و اشاره در آن به داستان بلقیس خاتون و حضرت سلیمان درمورد داشتن گنجینه و عمارتهای عالی و رفیع از این زمان این نام تاریخی را به این شهر نسبت دادهاند.