
لرستان
امامزاده ابراهیم از فرزندان حضرت موسی بن جعفر است. مقبره وی در درههای رشته کوههای زاگرس در استان لرستان و در۶۵ کیلومتری شهرستان دلفان قرار دارد. امامزاده ابراهیم در نزد مردم لرستان به بابای بزرگ نیز معروف است لفظ بابا در لرستان به برزگان و پیران قابل احترام گفته میشود و از این جهت این امامزاده برای مردم لرستان به خصوص اهالی شهرستان دلفان و شهرستان کوهدشت و شهرستان الشتر از احترام بسیار بالایی برخوردار است.گنبد و تزئینات داخلی مقبره امامزاده ابراهیم به صورت کامل آجر کاری است و بیشتر تزئینات بنا به سبک معماری قرن هفتم و معماری دوره قاجار شباهت دارد. ساختمان مقبره هشت ضلعی بوده و درب ورودی آن رو به شمال است. نحوه کلی ساخت و معماری مقبره را میتوان با معماری دوران صفوی هم مقایسه کرد. برابر شجرنامه، «بابا بزرگ» از فرزندان امام موسیبن جعفر(ع) است که بعد از شهادت امام رضا(ع) در توس به همراه دیگر اعضای اهل بیت(ع) در شهرهای مختلف ایران متواری شدند و امامزاده ابراهیم(ع) در دلفان بهدست شخصی به نام سهراب سرخه میلی به شهادت رسیده است. ارتفاع طاق گنبد این امامزاده که دارای مقرنسهای جالبی است، ۲۲ متر و دو گلدسته آجری نیز دارد.تمامی بخشهای گنبد با سنگ و آجر ساخته شده، داخل حرم هشت ضلعی است و اندازه هر ضلع دو متر و ۳۰ سانتیمتر است. در دو طرف شرقی و غربی آن، دو محراب ساخته شده و داخل حرم به طرز بسیار جالبی کاشیکاری شده است.در ضلع جنوب غربی گنبد بابای بزرگ، گنبد کوچکتری وجود دارد که به نام «کال نازار» بهمعنی سبزه روی نازنین مشهور است که گفته میشود از اصحاب و بستگان و یا خادمان بابا بزرگ بوده و از دیرباز مورد احترام زایران و مردم منطقه بوده است. در گذشته نیز باستانشناسان و شرقشناسان زیادی چون «هنری راولینسن» درسال ۱۸۳۶، «فریا استارک» در سال ۱۹۲۷، «اشتاین» درسال ۱۹۳۶، «اریک اشمیت» در سال ۱۹۳۸، «مورتنسن» و بسیاری دیگر از این مقبره بازدید و درباره ساختمان آن و ارادت و اعتقادات مردم منطقه به بابای بزرگ در سفرنامههای خود به آن اشاره کردهاند.