آتشکده آتشکوه
مرکزی
آتشکده آتشکوه
درباره جاذبه
آتشکده آتشکوه یکی از مهمترین آثار بجا مانده از دوران باستان در ایران است که در نزدیکی شهر نیمور در استان مرکزی قرار دارد. مورخان قدمت این بنا را به دوره ساسانیان مربوط میدانند.بنای چهار طاقی آن شامل ستونهای سنگی استوانهای شکل است که بر روی هم استوار شدهاند. این بنا دارای اتاقهای سرپوشیده و محلی برای برافروختن آتش بودهاست. محلی که این آتشکده قرار دارد دارای طبیعت سبزی است، اما اکنون این بنا در حال تخریب است. این اثر در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۱۷ با شمارهٔ ثبت ۳۱۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گفته میشود این بنا تا قرن چهارم هجری برپا و سالم بودهاست. همچنین این بنا را همطراز ایوان کسری و معبد آناهیتا در کنگاور دانستهاند. این آتشکدهٔ خاموش در ۵ کیلومتری راه نیمور به دلیجان و در نزدیکی روستای آتشکوهاست. با شهر محلات نزدیک به ۱۳ کیلومتر فاصله دارد. آتشکده در دامنهٔ کوه آتشکوه و در کنار رودخانهای به همین نام در گسترهای نزدیک به ۶۰۰ مترمربع ساخته شدهاست. در ازای آن ۴۰ متر و ۲۸ سانتیمتر و پهنایش در بخش خاوری(:شرقی)۶۰ متر و ۱۲ سانتیمتر و در بخش باختری(:غربی) ۲۵متر است. روستای آتشکوه با کمتر از ۱۰ خانوار ده ضلع شمالی این بنا قرار گرفته است. در کنار این آتشکده درخت چنار مرتفعی با قدمت بسیار وجود دارد. کوههای سنگی این منطقه منبع بزرگ درآمد برای اهالی بومی و یکی از بزرگترین معادن سنگ تراورتن در جهان هستند.