
گیلان
درحدفاصل چابکسر – کلاچای و در ضلع جنوبی جاده اصلی راهی به سمت کوهستان منشعب می شود. ابتدای جاده منطقه روستایی سیاهکلرود است و انتهای آن ییلاق جواهردشت می باشد . طول جاده به 50 کیلومتر نمی رسد اما بسیار نا مناسب و سنگلاخی است.روستاههای جلگه ای با مناظر بکر و زندگی روستایی سنتی آراسته شده اند . خانه های کوچک ، باغ چای ، درختان مرکبات ، طویله های گاو منظره فراموش شده دنیای مدرن و تکرار زندگی روزانه در محور سیاهکلرود است. در سیاهکلرود رودخانه پر آب جریان دارد که به دریا می ریزد. طغیانی با بستر گسترده و سرسبز . پس از جلگه ، جنگل با جاده در می آمیزد و چشم اندازهایی خلق می شود که قابل توصیف نیست.در میانه راه به منطقه ای می رسیم که به آن دشت شوشار می گویند . معنی فارسی آن دشت شمشاد است. وسعت و تنوع و ارتفاع درختان شمشاد این منطقه در کل گیلان بی نظیر است . علاوه بر این، این جنگل و محور آن برای توسعه اکوتوریسم مورد بررسی مجدد قرار گیرد. سیاهکلرود علاوه بر جایگاه طبیعی از قدمت تاریخ زیادی برخوردار است . این مکان تختگاه میر ظهیرالدین مرعشی مولف کتابهای مهم در تاریخ گیلان و مازندران است.