
آذربایجان شرقی
گورستان شادباد مشایخ یا گورستان پینهشالوار، گورستانی تاریخی است که در کنار روستای شادباد مشایخ، در جنوب شرقی تبریز واقع شده است.این گورستان در کنار روستا در دامنه تپهای بلند قرار گرفته و تعدادی تخته سنگ در آن قرار دارد. تمام تخته سنگها از سنگ کبود یا خارای سیاه هستند و در روی تخته سنگ یا پای میل، اسم و تاریخ فوت صاحب قبر به خط کوفی یا ثلث کنده شده است. از مندرجات کتیبههای قبور معلوم میشود که عدهای از مشایخ و عرفاء و امرای قرون شش تا نه هجری تبریز در این گورستان به خاک سپرده شدهاند.قبر ها مکان مشخصی ندارند و در جای جای قبرستان پراکنده اند ، البته جستجوی دقیق لازم نیست و میتوان این سنگهای منحصر به فرد را به راحتی پیدا کرد . نکته جالب فرسایش این سنگها در مقابل باد و باران و گرما و سرماست که به خوبی گذر زمان را بازگو میکند. جنس سنگها از نوعی سنگ خارای سخت است و فرسایشی این چنین گویای قدمت بسیار این سنگهاست.بررسی سه نوع سنگ قبرها ما را با شرایطی بسیار جالب و قابل توجهی آشنا میکند، به طوری که شاهد سه نوع جمعیت ساکن در منطقه هستیم که از لحاظ فرهنگی هیچ ارتباطی با همدیگر ندارند و اجزای فرهنگی آنها هیچ نوع ارتباطی را برایمان نمایش نمیدهد.همچنین میتوان دوره چهارمی را نام برد که تدفینهایی است که در زمان معاصر توسط اهالی روستا انجام شده است.در سنگ قبرهایی که از آنها یاد شد میتوان سوراخهایی به شکل مربع و مستطیل در بالای سنگ قبرها دید. مردم روستا و محلیان در مورد این سورخها میگویند: «روستاییان در این سوراخها آب و دانه میریختند تا پرندگان از آن تغذیه کنند و ثواب آن نصیب صاحب قبر باشد.» از شاهیر نامدار مدفون در این گورستان میتوان به این اشخاص اشاره کرد:سلطان اویس جلایری، دومین پادشاه از سلسله ایلکانی یا آل جلایر. تا مدتها، قبر سلطان اویس سالم بوده، در گوشه جنوب شرقی گورستان شادباد مشایخ قرار داشت. این سنگ دو متر طول و نیم متر عرض و نیم متر ارتفاع داشت. سنگ نبشتهای از خارای سیاه نیز بر بالای سر قبر مزبور نصب کرده بودند. در جلو مدخل مقبره سلطان اویس، مجسمه سنگی شیری نهاده شده بود. به نظر میرسد، این مجسمه یکی از وسایل تزئینی مقبره سلطان اویس بوده و در زاویه و خانقاه او در شادباد قرار داده شده بود.بابا احمد بن محمد، نواده بابا احمد بن حسین بن بابا نعمت که قبر وی تا اواخر دوران قاجار، از زیارتگاههای این گورستان به شمار میرفت. وی در سال ۷۸۴ قمری در گذشته است.بابا حاجی که اجداد وی صدارت و مناصب دیوانی داشتهاند.سعدالدین شادبادی، که از مضمون کتیبهٔ سر قبرش برمیآید که او به قول سعدی شیرازی، از عالمان دین بوده و نفقهٔ وی در شریعت، چاشنی طریقت داشت. شیخ محمد که در سنگ قبرش این متن نوشته شده است: «هذا روضة المرحوم المغفور الشیخ محمد توفی فی رجب سنه ۷۲۹ قمری»