
اصفهان
این کویر از شرق به تالاب گاوخونی، از شمال به شهرستان ورزنه و زاینده رود، از جنوب به حسن آباد و از غرب به محور ارتباطی حسن آباد به ورزنه محدود میگردد. این منطقه پوشیده از ریگزار (تپه های ماسه ای یا رمل) است که گستره ای شمالی جنوبی دارد. طول آن از حاشیه زاینده رود و نقطه آغاز ریگزار تا انتهای آن واقع در جنوب غربی تالاب گاوخونی در حدود 45 کیلومتر و عرض آن در نواحی شمالی در حدود 35 کیلومتر است که این عرض در جهت جنوبی کاهش می یابد. هنگامى که از بخش جنوبى تالاب و از روستاى خارا به طرف تالاب پیش بروید، ابتدا یک پوشش گیاهى شامل گز و قیچ مشاهده مىشود، که با گذر از آن به یک منطقه بیابانى با شنهاى روان مىرسید و پس از آن مىتوان پهنههاى وسیعى از نمکزارها و بلورهاى نمک را مشاهده کرد.زمین این دریاچه پوشیده از رسوبات نمک است که بر اثر انباشته شدن سیلابها و آبهای سطحی در طول قرنها پدید آمدهاست. عمق نمک این دریاچه بین ۵ تا ۵۴ متر متغیر است و بزرگترین معدن نمک ایران میباشد؛ که توسط لایههای خاک رس از یکدیگر جدا شدهاند،با هر بار بارش و تبخیر آب در این دریاچه، نمکهای موجود، کرت بندیهای زیبایی به شکل پلی گن تشکیل میدهند و دیدن مناظر آن خالی از لطف نیست. در قسمت ریگزار پوشش گیاهی عمدتا درختچه های تاغ و اسکمبیل است. همچنین بوته های نسی، تق تقو و سایر گیاهان ماسه پسند در نواحی ریگزار به وفور قابل مشاهده است. در نواحی کویری بوته های شور بیابانی و بندرت اشنان قابل مشاهده است. پوشش گیاهی منطقه بدلیل رطوبت یالای تالاب گاوخونی بسیار غنی است. مناظر تالاب گاوخونی از فراز تپه های شرقی بسیار زیبا و بدیع است. نمکزار تالاب از طریق جاده خاکی حسن آباد به معدن نمک قابل دسترسی است. همچنین تپه های ماسه ای منطقه قابلیت مناسبی برای آفرود و کمپینگ دارند. گردشگری تالاب گاوخونی در بخش تالاب گاوخونی به تفصیل شرح داده شده است.