کویر دلازیان
سمنان
کویر دلازیان
درباره جاذبه
روستای دلازیان در ۸ کیلومتری جنوب سمنان در سوی دیگر خط راهآهن تهران – مشهد و پس از روستاهای خیرآباد و رکنآباد جای دارد. مردم این روستا به زبان فارسی و لهجه سمنانی سخن میگویند.تپه دلازیان مربوط به دوران پارینهسنگی است و در جنوب سمنان معروف به هفت تپه با شماره ۱۷۰۲ در آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، در یکی از تپههای موجود در دلازیان آثار معماری خشتی سنگی مربوط به دوره ماد (نوشیجانی) مشاهده شده است. بر اساس پژوهشهای انجام شده این احتمال قوت مییابد که منطقه میرک سمنان بزرگترین و منحصر به فردترین منطقه میراثی ایران و حتی خاورمیانه در دوره پارینهسنگی میانی است. منطقه میرک، محوطه ۴۰ هکتاری روبازی را شامل میشود که بین تپههای موسوم به دلازیان و تپه میرک در جنوب سمنان قرار دارد. در قسمت عمده کویر پوشش گیاهی بسیار ضعیف و عمدتا گیاهان خشکی پسند و شور پسند قابل مشاهده است. این کویر محل تلاقی رودخانه شورآب سمنان و رودخانه گیناب است که پس از عبور از دشت سمنان در این منطقه به یکدیگر می پیوندند. بدلیل وجود این 2 رودخانه فصلی، زمینهای باتلاقی به وفور در این کویر قابل مشاهده هستند. در حاشیه باتلاقها گنبدهای نمکی قرار دارند.تپههای دلازیان (چشمه شیخ) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان سمنان، روستای دلازیان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۶۴ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۲ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این میدان در هشت کیلومترى جنوب شرقى شهر سمنان و در پانصد مترى خم رودخانه گیناب واقع شده است.گنبدهای نمکی جنوب دلازیان از جمله جذابیتهای گردشگری این منطقه هستند که از زیبایی خاصی برخوردارند. معدن متروکه گوگرد دلازیان از دیگر جاذبه های این منزقه است که بعد از گنبدهای نمکی و در فاصله 10 کیلومتری روستا قرار دارد. کویر دلازیان و دریاچه نمک از دیگر جاذبه های توریستی این منطقه محسوب میشوند. محوطههای میرک و دلازیان که به نام تپههای میرک و دلازیان نیز خوانده شدهاند، نخستین بار در جریان بررسیهای باستان شناختی استان سمنان در سال ۱۳۶۴ خورشیدی شناسایی و معرفی شدند. صرف نظر از شکل تپهها مهمترین ویژگی این دو محوطه وجودپراکنش بسیار گسترده و دست افزارهای سنگی بر روی سطح محوطه بود که موردتوجه هیئت بررسی کننده قرار گرفت.در سال ۱۳۸۷ برای نخستین بار نمونه برداری تصادفی و روستایی از سطح محوطه دلازیان انجام گرفت و نتایج این پژوهش مقدماتی در کنگره باستانشناسی خاورمیانه کهن در دانشگاه ساپیانزای رم ارائه شد. متعاقباً در سال ۱۳۸۸ با صدور مجوز بررسی کامل این منطقه جغرافیایی، تیم کاوش به مدت یک ماه به شناسایی، نمونه برداری روش مند و طبقهبندی آثار به دست آمده از میرک و دلازیان پرداختند