
مازندران
منطقهٔ تخت سلیمان، ناحیهای کوهستانی است که در استان مازندران قرار دارد. این منطقه بخشی از رشتهکوه البرز است که مشتمل بر ۴۵ قله اصلی است که مرتفعترین آنها با ارتفاع ۴۶۴۳، «تخت سلیمان» نام دارد. علمکوه (دومین قلهٔ بلند ایران) در این منطقه واقع شدهاست. نامگذاری در خصوص ریشه نام این منطقه روایات مختلفی ذکر شدهاست که غالب آن منسوب به دوران زندگی سلیمان میباشد. این افسانهها بیشتر به علت وجود الوارهایی که در بالای قله وجود دارند بوجود آمدهاند. صنیعالدوله در کتاب مرآتالبلدان این خصوص مینویسد: «... در تنکابن کوهی است مشهور به تخت سلیمان که صعود به قله آن سواره متعذر و برای پیادهرو در وسط تابستان ممکن ولی متغیر است. درقلهٔ کوه بطور شیروانی از چوب عمارتی است که جای دو نفر میشود. مشهور است که حضرت سلیمان بالای این کوه آمدهاست. در زیر شیروانی مستور از سنگ، شکلی است شبیه مار، سکنه گویند این مار را حضرت سلیمان سنگ کردهاست...» بنابر یکی از روایتهای محلی که نسل به نسل در بین اهالی منطقه منتقل شده، سلیمان به خواستگاری بلقیس رفت. بلقیس از سلیمان خواست برای شب زفاف، حجلهگاهی در مکانی که از همه نقاط بلندتر و سردتر باشد محیا کند. سلیمان همه جانوران را مأمور کرد که به جستجوی سردترین نقطه بروند. شب هنگام همه جانوران جز هدهد بازگشتند و خبر دادند که نتوانستند بلندترین و سردترین نقطه را بیابند. آن شب از هدهد خبری نشد و روز بعد، هدهد ساعتی بعد از طلوع خورشید مراجعت کر و خبر آورد که: «به مکانی برخورده که از همهجا بلندتر و سردتر که از سرما بالهایم یخ بست. ناچار آن شب را با مرارت در آنجا بسر بردم و پس از تابش آفتاب و باز شدن یخهای بالهایم خود را به اینجا رساندم.» سلیمان دستور داد در آنجا قصری بنا کردند و شب زفاف را با بلقیس در آنجا بسر برد.