
تهران
چشمهعلی از میان صخرهای بزرگ خارج شده و به سوی جنوب و سپس جنوب شرق جاری است. نام باستانی این چشمه سورینی بودهاست که احتمالاً منسوب به دودمانی بزرگ در دوره اشکانیان و ساسانیان است. بعدها به نام امام اول شیعیان علی به چشمه علی معروف شد . قدمت چشمهعلی به حدود ۸۰۰۰ سال پیش بر میگردد، زمانی که نخستین اجتماع در کنار چشمهای دایمی واقع بربالای تپهای گرد آمدند.در گذشته فرش فروشها و مردم تهران، قالیها و قالیچههای خود را با این عقیده که در آب این چشمه خاصیتی است که فرش را خوب تمیز و رنگ روشنتر و پر جلاتر میسازد،و همچنین ناپاکی ها را از بین میبرد در آب چشمهعلی میشستند . این محل در هزاره سوم پیش از میلاد ناگهان متروک شد و دوباره از هزاره دوم مسکونی و آباد گشت.آثاری از عهد پارتها (حصار معبد آناهیتا متعلق به آغاز عصر مسیحی)، ساسانیها و اسلام تا عهد تیموریان نیز در این محل به دست آمدهاست. به استناد روایتهای مختلف مادر زرتشت نیز در این مکان متولد شدهاست.