
بوشهر
پارک ملی نایبند به عنوان یک منطقه حفاظتشده سازمان حفاظت محیط زیست ایران در استان بوشهر، شهرستان عسلویه در سواحل خلیج فارس است. در سال ۱۳۵۷ (۷/۹/۵۷) خلیج نایبند همراه با بخشی از دماغه نایبند با مساحت ۱۹۵۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده نایبند در فهرست مناطق حفاظت شده ایران قرار گرفت. این منطقه همراه با مناطق دیگر از جمله دماغه نایبند و بخشی از آبهای خلیج فارس در سال ۱۳۸۳ به عنوان اولین پارک ملی دریایی ایران ثبت و اعلام شد. این منطقه در ۳۲۰ کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر شامل: خلیج نای بند، منطقه نای بند و جنگلهای حرای (مرزهای عسلویه، بساتین و هاله) میباشد. محدوده خشکی این پارک ملی با وسعت ۲۲۵۰۰ هکتار به صورت دماغه مرتفع در ساحل جنوبی خلیج نای بند قرار دارد؛ و گونههای کل و بز، قوچ و میش، و گونه نادر جبیر و جیرفتی را دربردارد. این منطقه از سال ۱۳۵۷ به عنوان منطقه حفاظت شده شناسایی شدهاست. خلیج نای بند دارای زیستگاه دریایی مرجانی و علفهای دریایی است. در چشمانداز طبیعی این منطقه دارای خورهای متعدد، جنگلهای حرا، سواحل ماسهای و درختان کهنسال انجیر معابد، دشتهای مشجر درههای عمیق و صخرهای وجود دارد.