ورزشگاه ماراکانا

درباره جاذبه

ورزشگاه ماراکانا در ۱۶ ژوئن ۱۹۵۰ میلادی در بازی دوستانهٔ تیم‌های Rio de Janeiro و São Paulo به طور رسمی افتتاح شد. ۸ روز بعد ورزشگاه میزبان بازیهای جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل بین تیم‌های برزیل و مکزیک بود که با نتیجه ۴ بر صفر به سود برزیل تمام شد. این ورزشگاه همچنین میزبان ۴ بازی دیگر در این دوره جام جهانی بود که یک بازی در دور اول مسابقات و سه بازی دیگر در دور دوم رقابتها بود. علاوه بر این، ورزشگاه ماراکانا میزبان دیدار پایانی جام جهانی ۱۹۵۰ بین تیم‌های برزیل و اروگوئه بود که با نتیجه ۲ بر یک اروگوئه به پیروزی رسید و قهرمان جام جهانی ۱۹۵۰ لقب گرفت. پس از آن به طور عمده مورد استفاده باشگاه‌های بزرگ برای برگزاری مسابقات فوتبال قرار گرفته‌است. همچنین میزبان تعدادی از کنسرت‌ها و سایر رویدادهای ورزشی نیز بوده‌است. ورزشگاه ماراکانا در سال ۱۹۶۶ به دنبال مرگ روزنامه نگار معروف برزیلی Mario-Fiho به این نام، نام گذاری شد ولی اکثر مردم این ورزشگاه را با همان نام ماراکانا (Maracanã) می‌شناسند. ماراکانا تا سال ۱۹۹۰ میلادی تغییر چندانی نداشت تا اینکه در ۱۹ جولای ۱۹۹۲ با مرگ سه تماشاچی و زخمی شدن ۵۰ تماشاچی جایگاه بالایی بسته شد و جایگاه های ایستاده ورزشگاه حذف شدند که بر اثر این حادثه ورزشگاه دستخوش تغییراتی شد. در سال ۲۰۰۷ میلادی که برزیل میزبان جام جهانی ۲۰۱۴ شد، واضح بود که ورزشگاه ماراکانا به عنوان میزبان فینال جام جهانی به تغییرات اساسی و توسعه مجدد نیاز دارد. توسعهٔ ساختمان ورزشگاه در سال ۲۰۱۰ آغاز شد. در این تغییرات ردیف پایین ورزشگاه بازسازی و سقف جدیدی برای ورزشگاه ساخته شد. درحال حاضر گنجایش آن ۸۲،۲۳۸ تماشاچی است.[۱] و بزرگترین ورزشگاه در برزیل و آمریکای جنوبی است. پس از نوسازی و ارتقاء گنجایش آن به حدود ۸۵۰۰۰ تماشاگر می‌رسد و برای بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۴ و بازی المپیک ۲۰۱۶ اماده می‌شود. ورزشگاه ماراکانا در ۲ ژوئن ۲۰۱۳ در بازی دوستانه برزیل و انگلیس بار دیگر افتتاح شد.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک