
اصفهان
تخت فولاد نام قبرستان قدیمی شهر اصفهان است که به نامهای لسانالارض و بابا رکنالدین نامیده میشدهاست. قدمت این گورستان از قرن چهارم هجری تاکنون است. زمان پیدایش این قبرستان چندان روشن نیست، لیکن وجود آثاری چند قدمت آن را به دوران قبل از اسلام میرساند. از جمله قبر یوشع نبی در تکیه «لسان الارض» (اکنون در گلستان شهدا) از پیامبران بنیاسرائیل در این قبرستان واقع است. بر اساس روایت شاردون در دوره دیلمیان، یکی از سرداران نظامی به نام «پولاد بازو» در این محل قصر کوچکی داشتهاست و تخته سنگی سکو مانند را برای نشستن و تماشای رقابت کشتیگیران ساخته بود. همچنین سنگ قبری از عارف قرن پنجم به نام «بابا فولاد حلوایی» در این قبرستان قرار دارد. مشخص نیست که آیا کنیه او برگرفته از اسم این مکان است یا بالعکس. تا پیش از صفویان و بعد از آن این مکان، محلی برای تجمع دراویش بوده و خانقاهی هم در آن احداث کرده بودند که با نام آرامگاه بابا رکنالدین شناخته میشود. در زمان صفویه در کنار این قبرستان کاروانسرایی احداث گردید که آخرین منزلگاه کاروانهایی بوده که از جنوب وارد اصفهان میشدهاند (هنوز آثاری از آن پابرجاست). در دوران صفویه این قبرستان یک گورستان اختصاصی تلقی میشده و تنها بزرگان مملکتی در آن به خاک سپرده میشدند. در زمان شاه سلیمان صفوی محدوده گورستان تخت فولاد به حداکثر وسعت خود رسید، بهطوریکه گفته میشود در این زمان ۴۰۰ تکیه و خانقاه وجود داشتهاست. از اواخر دوره صفوی به خصوص زمان شاه سلطان حسین تخریب تکایای تخت فولاد آغاز شد. ملا محمد باقر مجلسی که از علمای بزرگ اواخر عهد شاه سلیمان و اوایل سلطنت شاه سلطان حسین بود، حکم اخراج اهل تصوف از اصفهان و تخریب تکایای آنها در تخت فولاد را داد. پس از این دوره سرانجام به قبرستان همگانی شهر تبدیل گشت. تخت فولاد در عصر قاجار هم به رغم توجه ویژه فتحعلی شاه بدان و ساخت تکیه مادر شاهزاده در آن بیشتر تخریب شد. اوج این تخریبها در عهد حکومت ظل السلطان فرزند ناصرالدین شاه بر اصفهان رخ داد و وی بسیاری از بناهای صفوی تخت فولاد را به عمد تخریب کرد. در سال ۱۳۶۳ دفن اموات -به غیر از شهدای جنگ ایران و عراق – در این قبرستان متوقف و به قبرستان جدید شهر به نام باغ رضوان منتقل گردید. این اثر بهطور یکجا و پس از آن اجزای آن یک به یک در فهرست آثار ملی ایران ثبت شدهاست. در میان هر یک از قطعههای تخته فولاد آرامگاه یک یا چند تن از مشاهیر نامدار قرار دارد و آن قطعه به عنوان تکیه و به نام آن فرد نامیده میشود. مکانهای مهم و تاریخی ثبت شده ملی تخت فولاد عبارتند از: تکیه میرفندرسکی معروف به تکیه بختیاریها-سنگ قبر بابا فولاد حلوائی-آرامگاه بابا رکنالدین-تکیه آغا باشی-تکیه آقا حسین خوانساری-تکیه آقامجلسی (سید ابوجعفر)-تکیه بروجردیها-تکیه تویسرکانی-تکیه جویبارهای-تکیه خاتونآبادی-تکیه ریزیها-تکیه سید العراقین-تکیه شهشهانی-تکیه فیض-تکیه لسان الارض-تکیه مادر شاهزاده-تکیه محمد جعفرآبادهای-تکیه میرزا رفیعا-تکیه واله (والهیه)-تکیه چهارسوقی-تکیه کازرونی-تکیه کلباسی (ابوالمعالی)-آرامگاه بید آبادی-آبانبار کازرونی-شبستان مسجد مصلی-مسجد رکن الملک این اثر در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۷۵ با شماره ثبت ۱۷۳۵ در فهرست آثار ملی قرار گرفته است.