
مازندران
منطقه شکار ممنوع چلاو یکی از زیستگاه های اصلی مرال و شوکای جنگلی در ایران است.این منطقه کوهستانی شامل روستاهای سنگچال، گنگرجکلا، تیار، زرخونی و فیلبند است. مازندرانیها به بارش شدید باران شلاو میگویند، بنابراین بعید نیست که نام این منطقه از این کلمه گرفته شده باشد و برخی نیز دلیل این نامگذاری را چنین میدانند که نام اولیه این دهستان چهل آب بوده که به مرور زمان به چلاو تغییر کرد. منطقه شکار ممنوع 15 هزارهکتار وسعت دارد و این منطقه بیشتر برای حفاظت از مرال و شوکای جنگلی منطقه شکار ممنوع اعلام شده است. ارتفاع منطقه به ویژه دهستان چلاو حدود 800 تا 3200 متر از سطح دریا و فاصله آن از مرکز شهر 40 کیلومتر است. وجود پستی و بلندی در منطقه چلاو بسیار زیاد است به طوری که تقریبا سطح هموار ندارد. بارندگی سالانه این منطقه حدود 1050 میلیمتر است که آبهای مازاد منطقه در رود کبیر هراز سرریز و 15 هزار هکتار از این منطقه در حفاظت سازمان محیط زیست قرار دارد و منطقه شکار ممنوع اعلام شده است. موقعیت جغرافیایی ثبت شده روی نقشه حدودی ست.