
پکن
پارک معبد بهشت در منطقه ی دانگچن قرار دارد و در حقیقت مکانی بوده است که امپراطور های سلطنت مینگ و سلطنت کینگ مراسم های پرستش بهشت را در آن برگزار می کردند. این پارک یکی از بزرگترین شاهکار های سازه های مقدس باستانی چین است. در سال 1420 در 18 امین سالگرد سلطنت امپراطوری یونگل از سلطنت مینگ ساخته شد و در طول سلطنت جیاجینگ و کینگ به وسعت آن افزوده شد. در سال 1988درب آبه عنوان یک پارک عمومی به روی مردم باز شد و نمایانگر فلسفه ی باستان، تاریخ و مذهب برای آن ها شد. سبک معماری و مضمون عمیق فرهنگی ان اشاره به تمدن شرقی باستان دارد. این پارک مساحتی بالغ بر 2700000متر مربع را اشغال کرده است و بزرگ تر از"شهر ممنوعه" می باشد. بخش شمالی به صورت نیمه دایره است نماد بهشت و بخش جنوبی به شکل مربع و نماد زمین می باشد. بخش شمالی در ارتفاع بالاتری نسبت به بخش جنوبی قرا ردارداین طراحی نشان می دهد که بهشت در بالا و زمین در پایین قرار دارد و نشان دهنده ی تفکر چین باستان نسبت به گرد بودن بهشت و مربع بودن زمین دارد. معبد با دو دیوار دایره ای به دو قسمت تقسیم شده بخش داخلی و بخش بیرونی. ساختمان اصلی در شمال و جنوب محور های میانب بخش داخلی قرا ر دارد.