مسجد نو در شیراز

مسجد نو که در قدیم آن را مسجد اتابک نیز می نامیدند، پس از مسجد جامع، کهن ترین مسجد شیراز است که در خیابان احمدی و در مقابل حرم مطهر شاهچراغ(ع) واقع شده و یکی از بزرگترین مساجد ایران محسوب می شود. این مسجد در سال 598ه.ق به دستور اتابک سعد بن زنگی فارس ساخته شد و در سال 615ه.ق به اتمام رسید. مسجد نو در ابتدا اندرونی اتابک محسوب می شد که به شکرانه بهبودی فرزندش از یک بیماری سخت، آن را به مسجد تبدیل کرد. این مسجد پس از احداث در سال های 1183 و 1269ه.ق بر اثر زلززه ویران گردید و مجدداً ساخته شد و به همین جهت نیز به مسجد نو شهرت یافت. این مسجد که جزء مساجد چهار ایوانی است که در گذشته شبستانی بوده، پس از آن چند دهانه از شبستان های آن را برداشته و ایوان ساخته اند، دارای صحن بسیار وسیعی به ابعاد 90×170 متر است. در وسط صحن، حوض بسیار بزرگی ساخته شده که قبلاً از آب خیرات معین الدین مشروب می شد. در وسط قسمت جنوبی، ایوان بلندی ساخته شده که دارای شبستانی با 22 ستون سنگی به ارتفاع 5/2 متر می باشد و محرا