
مازندران
در سال ۱۲۷۳ هجری قمری مسجد حاج مصطفی خان سورتیچی احداث شد و در محلهی امامزاده عبدالله آن زمان و محلهی چهارراه برق کنونی قرار دارد. این اثر دوره قاجاریه با ملحقات و موقوفات پیرامون خود بعد از مسجد جامع ساری به عنوان بزرگترین مسجد در مرکز شهر قرار دارد. مصطفی خان سورتیجی ملقب به وکیلالرعایا از مردان متموّل و متنفّذ استان مازندران در عهد قاجار و مقرّبین دربار محمدشاه و ناصرالدینشاه قاجار بوده که در غائلهٔ سرکوبی بابیان در جنگ قلعه طبرسی نقش داشته است. به نقل از ناسخالتواریخ سپهر ، روضةالصفای ناصری رضاقلیخان هدایت و تنبیهالغافلین اعتمادالسلطنه، پس از فوت محمدشاه هست که بابیه اظهار وجود میکنند. خبر شورش ملاحسین بشرویهای در روز تاجگذاری ناصرالدین میرزا به تهران میرسد و او از اعیان حاضر در مجلس میخواهد که دفع فتنه را وجه همت سازند. نخستین فرد، مصطفیخان پیشقدم میشود و برادر خود آقا عبدالله خان سورتیج را در ساری مأمور فرونشاندن این شورش و رویارویی با آن میکند. آقا عبدالله هم گروهی از افواج سورتیجی، اشرفی، افغان و... را به روستای افرا میبرد تا بقعه و قلعه را محاصره کنند، اما ملاحسین و یارانش از قلعه بیرون آمده، سپاه مسلمانان را مورد حمله قرار میدهند و آقا عبدالله در این نبرد به شمشیر ملاحسین کشته میشود. بعد از این جریان خود مصطفیخان سورتیجی به همراه نیروهای دولتی و بومی و قشونی که خود در اختیار داشته به قلعه حمله میکند و بابیه را شکست میدهد و در این جریان ملاحسین بشرویهای کشته میشود و شمشیرش به دستور مصطفیخان به زرین آباد ساری منتقل میشود. بعدها ناصرالدینشاه لقب وکیلالرعایا به مصطفیخان سورتیجی میدهد و بخشی از روستاهای چهاردانگه را به او بابت خونبهای برادرش میبخشد. مسعود میرزا ظلّالسطان پسر ناصرالدین شاه در تاریخ مسعودی هنگام سفر خود به مازندران، به عنوان مهمان مصطفیخان به این لقب اشاره دارد و مینویسد: از رجال معتبر ساری، مصطفیخان زرّینکلاهی (=سورتیجی) وکیلالرّعایا، شخص اول مازندران بود. بخصوص در شهر ساری، مرد متمولِ در خانه بازی [ بود که] مکرّر ما را در زرّینکلا، ده مخصوص خودش به شکار مهمانی کرد