
چهار محال و بختیاری
مسجد جامع شهرکرد یا «مسجد خان» در بافت قدیمی شهرکرد و تقریباً در مرکز شهر و در خیابان ملت و در کوچه ای به نام «مشرف» واقع شده است. این مسجد در سال ۱۲۷۰ هجری قمری توسط یکی از خوانین چالش تر به نام «حاج محمد رضاخان ستوده» ـ که از جمله خوانین خاندان ریاحی بوده است ـ ساخته شد و قدمتی بیش از یکصد و شصت سال دارد و سبک ساختمان آن بسیار شبیه مسجد حکیم اصفهان است. این مسجد تاریخی با ساختمان تمام آجری و گنبدهای قدیمی همواره در این محل جلب نظر می نماید و در کنار سایر آثار بناهای مذهبی و تاریخی استان، نمادی از معماری خاص مناطق سردسیری ـ با دو شبستان تابستانی و زمستانی ـ است. مسجد جامع شهرکرد از نظر معماری و وسعت کامل ترین و بزرگ ترین مسجد تاریخی استان محسوب می شود و تنها مسجد چهار ایوانی در استان چهارمحال و بختیاری است و دارای دو شبستان تابستانی و زمستانی است. کاشی کاری هفت رنگ، طاق نماها، حوض، طاق نماهای جناقی، آجرکاری، درهای چوبی، گره چینی و منبر منبت کاری شده و ... ویژگی های معماری و هنری این مسجد را تشکیل می دهند. این مسجد در تاریخ ۱۰/۵/۱۳۵۶ به شماره ی ۱۵۴۳ به ثبت مجموعه ی آثار ملی ایران رسید.