مسجد جامع یزد
یزد
مسجد جامع یزد
درباره جاذبه
مسجدی تک ایوانی و زیبا به سبک آذری در میانه ی شهر کویری یزد از گذشته باقی مانده که یکی از برترین آثار معماری اسلامی در ایران می باشد؛ مسجدی که متعلقات و تزیینات آن بسیار چشمگیر و دیدنی است. بنایی متشکل از دو مناره و یک ایوان مرتفع، گنبدخانه، دو شبستان، صحنی بزرگ و دو پایاب (محل دسترسی به آب قنات در حیاط خانه ها و مساجد ) که هر وجبش دنیایی از هنر و تجربه را نشان می دهد. وسعت فعلی این مسجد ده هزار متر مربع ( ۱۰۴ در ۹۴ متر ) می باشد که ماکسیم سیرو، خاور شناس فرانسوی مساحت آن را در پژوهش های خود ۷۰۰۰ متر مربع و علی جندقی یزدی ( محقق و پژوهشگر ) عدد ۹۸۰۰ ( طول۱۰۴، عرض ۹۹ ) را برای مساحت این مسجد بیان می کند. برخی بر این باورند که بنای ابتدایی و زیرین مسجد، آتشکده ای متعلق به عصر ساسانی (پیش از اسلام ) بوده است. اما منابع مکتوبی که از ساخت و آبادانی شهر یزد وجود دارد، از ورود "امیر علاءالدوله کالنجار" از دودمان آل بویه در زمان "ملک شاه سلجوقی "به شهر یزد و بازسازی مسجدی به نام مسجد "جمعه شهرستان" سخن به میان آورده اند. بنای گنبد خانه را در دوره ی ایلخانی و سر در مسجد را زمان شاهرخ تیموری ساخته اند. مسجد جامع یزد از نظر کاشیکاری، مناره ها، سردر و کتیبه ها و اعداد به کار رفته در آن شاهکار معماری زیبا و ارزشمند دوره تیموری است. نکته جالبی که در ساخت این مسجد، اهالی به آن اشاره می کنند، استفاده از خاک کربلا برای خاک کاشی ها و خاک مصالح آن و استفاده از گلاب به جای آب در آماده سازی ملات های آن می باشد. در سال ۱۳۱۳ این مسجد در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.