مسجد جامع دزک

درباره جاذبه

مسجد جامع دزک یکی از شاخص ترین بناهای سراوان با فاصله کمی از این روستا در سمت چپ جاده آسفالت شده که مربوط به دوره قاجاریه است، بنا شده، این اثر تاریخی در ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۰۱۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.نظیر این مسجد در سیستان و بلوچستان تاکنون مشاهده نشده است، با توجه به اینکه بنای مسجد جامع دزک فاقد کتیبه است تاریخ دقیق ساخت آن مشخص نیست، اما با توجه به شیوه ساخت مسجد و شبستان های ستون دار و کلیه الحاقات آن و همچنین توجه به این که محل قدیم شهرستان سراوان در نزدیک همین روستا بوده است و از آن در ابتدا به نام‌های شبستان، سراستان و سرابان یاد می شده است، می توان گفت که در عصر صفویه روستای دزک به همراه مسجد کهن آن پابرجا بوده است که این امر را می توان در شیوه ساخت و کاربرد ستون ها نیز مشاهده کرد و بر اساس روایات شفاهی منقول این مسجد توسط شخصی به نام «شرویس» به واسطه خوابی که دیده ساخته شده و تنها کتیبه ای که از آن زمان موجود است کتیبه روی قسمت در چوبی مسجد است که حکایت از ساخت این در توسط شخصی به نام محمد فرزند لشکری در سال ۱۳۱۸ دارد.مصالح اصلی به کار رفته در دیوار و ستون ها از خشت و گل و برای پوشش سقف از مصالح بومی و فرآورده های نخل، درخت گز و کنار استفاده شده است. مسجد جامع دزک یکی از شاخص ترین بناهای تاریخی سراوان است که تا قبل از سال ۱۳۰۷ مردم یک روز قبل برای شرکت در نماز جمعه خود را به این مسجد می رساندند. ستون های مسجد جامع دزک مدور و ۵/۱ متر قطر دارد و طاق های اطراف صحن از خشت خام ساخته شده است.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک