
سمنان
قلعه سارو (جنوبی) مربوط به پیش از اسلام - دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در سمنان، ۳۰ کیلومتری شمال شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۲۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. وجود پرتگاه های خطرناک و صعب العبور بودن راه این دو دژ را به صورت دژهای تسخیر ناپذیر در آورده است. تاریخ بنای اولیه این قلاع را منسوب به دوره پیشدادیان و کیانیان می دانند. قلعه های سارو بر فراز صخره های عظیم طرفین مزرعه سارو واقع اند. قلعه شمالی که نسبت به قلعه جنوبی کوچکتر است و ساروی کوچک نامیده می شود بر اثر مرور زمان و سوانح طبیعی و همچنین خرابکاری افراد طماع برای بدست آوردن گنجینه تا اندازه ای ویران شده ولی اسکلت استوار و محکم آن از عظمت گذشته سخن می گوید. یکی از نکات قابل ذکر در این قلعه ها وجود مجراهای زیرزمینی می باشد که به وسیله آن آب کلاته سارو را به بالای قلعه می رساندند، بدین صورت که ابتدا چشمه هایی می زدند و مجرای زیرزمینی را در برابر آن کنده و به فاصله معینی سر آن مجراها را برای عبور جریان هوا باز می گذاشته اند و برای آبرسانی در فواصل معینی در بالای مجراها و روی چاه های حفر شده لوله های میان تهی برای عبور آب قرار داده و سطح آب تدریجا بالاتر می رفته و به قله آن می رسیده است. سارویه یا کهن دژ یا تپه اشرف در اصل یه قلعه با قدمت هفت هزار ساله است که بیش از هزار و چهارصد سال قبل کتابخانه بزرگی بوده و کتاب های علمی زیادی اونجا نگهداری می شده. با حمله اعراب به ایران این کتابخانه هم ویران می شه و باقی مونده هاش به شکل یه تپه بنام تپه اشرف دیده می شه.