
پکن
این قصرکه به نام یانمینگوایان به زبان چینی به معنی باغ نور و زیبایی نیز معروف می باشد در بخش شمال غربی پکن و در شرق قصر سامر امروزی می باشد. این قصر در ابتدا در سال 1709 در طول سلطنت امپراطور کانگسی از سلطنت کینگ ساخته شد و در طول 150 سال بعدی به وسعت آن اضافه شد و به عنوان باغ خصوصی تفریحی امپراطور های چینی مورد استفاده واقع شد.مساحتی که این باغ به خود اختصاص داده است حدود 350 هکتار می باشد. به طور کلی این باغ شامل سه بخش به نام های یانمینگوایان، وانچونیانگ(باغ بهار شکوفا) و چانگچونیان( باغ بهار ابدی) می باشد. این سه باغ اغلب به نام معمول یانمینگوایان خوانده می شوند. ویژگی های جذابی از جمله تپه های صخره ای، رودخانه ها، استخر ها،چمن زار ها به زیبایی های این باغ افزوده است. چیزی که این باغ چینی باستانی را متمایز از دیگر باغ های چینی کرده است، ترکیب متقارن سبک منظره سازی چینی با معماری اروپایی است. این باغ همچنین یک موزه ی امپراطوری بوده که تعداد زیادی از کتاب ها، گنجینه ها و آثار فرهنگی را جمع آوری کرده است.