
سیستان و بلوچستان
قبرستانی خاموش و مرموز در جنوب شرقی ترین نقطه ایران، استان سیستان و بلوچستان، شهر چابهار، روستای تیس. روستایی باستانی با قدمتی حداقل ۲۳۰۰ ساله که در آن اعتقادات و باورهای مردم بلوچ با راز آمیزی و سکوت ژرفناک طبیعت آن و آثار باستانی بر جای مانده پیوند خورده و گورستان جن که بلوچ ها به آن «جن سنط» میگویند یکی از این رازهاست. قبرها در کنار هم بر روی سطحی صخره ای حفر شده اند که خود جای پرسش دارد که چطور حفر شده اند.بشر امروزی با وسایل ابتدایی به دشواری توانایی حفر این گورها را بر روی سطح سخت سنگی دارد. شاید به همین دلیل است که مردم محلی حفر این گورها را به نیرویی مافوق بشر نسبت می دهند.این گورستان بر تپه ای کم ارتفاع مشرف بر روستای تیس و در پای کوه پیل بند قرار گرفته است. طبق باور مردم محلی:«این گورها متعلق به جنهاست. آنها مردگان خود را در حصار این سنگها دفن کردهاند، شب که میرسد جنها بر سر گور از دسترفتگان خود حاضر و به مویه و مرثیهسرایی مشغول میشوند. هر کس که شبانگاه گذرش بر این گورستان بیفتد، مورد نفرین جنها قرار میگیرد و با عذابی سخت بعد از چند روز میمیرد». در میان این قبرستان یک قبر کاملا سالم و قدیمی نیز دیده میشود که ۲۲۵ سانتیمتر طول و ۱۱۰ سانتیمتر عرض دارد.قبرستان شماره ۱ تیس مربوط به سده ۴ هجری قمری تا دوره صفوی است و در ۳۰۰ متری غرب روستای تیس در جنوب قلعه پرتغالیها واقع شده و در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۶ با شماره ۱۹۷۶۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.