معرفی جاذبه

فواره در انتهای مسیر قناتی به نام «آکوا ورجینه» در سال ۱۹ پیش از میلاد مسیح توسط «آگریپا» داماد امپراتور آگوستوس برای رساندن آب به حمام‌های رومی ساخته شد. آب فواره از چشمه‌ای به نام «سالونه» که ۱۴ مایل با رم فاصله دارد، تامین می‌شود. پاپ اوربان هشتم دستور ساخت فواره را به معمار مشهور «جیان لورنزو برنینی» داد، هر چند خود پاپ قبل از اتمام فواره از دنیا رفت و روند ساخت هم متوقف شد. یک قرن بعد توقف ساخت فواره، در سال ۱۷۳۲ پاپ کلمنت دوازدهم به معمار دیگری به نام «نیکولا سالوی» دستور ساخت فواره را در میدان تروی داد. طراحی نیکولا سالوی به المان‌های طراحی برنینی وفادار ماند. ساخت این مجسمه ۳۰ سال طول کشید.بر اساس یک داستان سنتی، اگر یک بازدید کننده سکه ای داخل آب فواره پرتاب کند، روزی به رم بازخواهد گشت.برآورد می شود که روزانه ۳۰۰۰ یورو در فواره ریخته می شود.این پول برای سوپرمارکتی برای نیازمندان رم مورد استفاده قرار می گیرد و البته هر از گاهی تلاش هایی برای سرقت این سکه ها از درون آب صورت می گیرد. همچنین افسانه‌ای در مورد فواره وجود دارد مبنی بر اینکه در قرن نوزدهم پیش از میلاد سربازان رومی توسط یک دختر جوان به منبع چشمه که ۱۳ کیلومتر با رم فاصله داشت راهنمای شدند. کشف شدن سرچمشه این آب سبب شد تا دستور ساخت قناتی به طول ۲۲ کیلومتر به رم صادر شود و این قنات را به خاطر آن دختر جوان «آکوا ورجینه» یا «آب باکره» نامیدند.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک