غار چالنخجیر
مرکزی
غار چالنخجیر
درباره جاذبه
غار چالنخجیر غاری واقع در شهری مابین نراق و دلیجان در استان مرکزی کشور ایران است. این غار در میان راه دلیجان به نراق و در منطقهای به نام چالنخجیر، و در دامنه کوه تخت واقع شدهاست. غار در سال ۱۳۶۸ به دست چوپانهای نراق کشف شد. قدمت غار حدود ۷۰ میلیون سال تخمین زده میشود و جزء غارهای آهکی و زنده دنیا محسوب میشود. غار چالنخجیر از جمله غارهای طبقاتی است و از سه طبقه تشکیل شدهاست. علت شکلگیری غار، حرکت گسل معکوسی بودهاست که در منطقه کارستی واران وجود داشته و از نظر زمینشناسی دوره تشکیل آن با الیگوسن پایانی میرسد. حدود ۹۵٪ از دیوارههای غار پوشیده از رسوبات آهکی و مابقی سنگی است. تاکنون ۱/۲۰۰ متر از غار برای بازدید عموم کفسازی، ایمنسازی و نورپردازی شدهاست. گفته شدهاست که در انتهای غار دریاچهای هست که امکان قایقرانی در آن وجود دارد، اما بهطور کلی شناسایی نشدهاست. منحصر به فرد بودن نهشتهها، دسترسی آسان به غار، خودترمیمی به دلیل زنده بودن و تهویه مناسب هوای درون غار از ویژگیهای خاص غار میباشد. این غار در سال ۱۳۸۴ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. نام غار از منطقهای به نام چالنخجیر گرفته شدهاست. چالنخجیر منطقهای گود است و در گذشته شکارچیان، شکار خود را از نقاط دیگر به این منطقه رم میدادند تا آسانتر بتوانند آنها را شکار کنند. از نظر لغوی، چالنخجیر به معنای پایینتر از شکارگاه است، زیرا چال در فارسی و زبان راجی (زبان مردم شهرستان دلیجان) به معنای پایین و نخجیر به معنای شکارگاه معنی میشود. در گذشته مردم از این غار با نام غار «هوهو» نیز یاد میکردند.