
مازندران
شیرگاه مرکز شهرستان سوادکوه شمالی در استان مازندران است. ازجنوب به شهرهای زیرآب و پل سفید واز شمال به شهرستان قائم شهر راه دارد. این شهر همچنین از سمت غرب به شهرستان بابل راه دارد. درباره نام شیرگاه: یک دیدگاه در مورد این نام این است که «شیر» در زبان محلی به معنای تری و نم است در این صورت معنی شیرگاه یعنی «مکان تر یا نمناک». برخی نام پیشین شیرگاه را خارخون دانستهاند ولی بر پایهٔ اطلاعات جلد سوم فرهنگ جغرافیایی ایران خارخون نام پیشین روستای زیولا در منطقه شیرگاه بودهاست. موقعیت جغرافیایی: شیرگاه با قائمشهر و زیرآب و بابلسر هممرز میباشد . شیرگاه به عنوان یکی از چهار شهر شهرستان سوادکوه زیرآب ، آلاشت ، پل سفید و شیرگاه) یکی از جادههای ارتباطی تهران- شمال، معروف به جاده فیروزکوه، و راه آهن تهران- شمال، که بخشی از راهآهن سراسری ایران است، از این شهر میگذرد. شیرگاه از همه جهت جز شمال بهوسیله رشته کوههای البرز مرکزی احاطه گشتهاست. از غرب توسط کوه تِرز ،از شرق بهوسیله کوه وِرزک واز جنوب با کوههای ساره سر و شاه کوه محاصره شدهاست. شیرگاه محل تلاقی دو رود است. یکی رود تالار که از منطقه آلاشت و گردنههای دوگل سرچشمه میگیرد و دیگری رود کسلیان است. کسلیان در بیشتر مواقع سال آبی روشن و زلال دارد (تنها در زمان بارندگیهای شدید آب آن کمی گل آلود میشود) ولی تالار در بیشتر مواقع سال گل آلود است. به دلیل وجود این دو رود و هم چنین وجود درههایی نسبتاً کم عمق ،شیرگاه دارای پلهای متعددی است که به همین دلیل آنراشهر پلها لقب دادهاند. تعدادی از پلهای شیرگاه تاریخی اند؛ مانند: پل دختر (چالی) پل تاریخی شاهعباسی آبدنگسر (آبدنگسر، بین قائمشهر و شیرگاه) پل شاهعباسی: این پل در دوران سلطنت پادشاهان صفوی و در مسیر باستانی موسوم به راه شاهعباسی با آجر و ساروج و گچ بر روی رود کسیلیان یا روشن تلار بنا گردید. طول آن ۵۷ متر و عرض آن بدون احتساب جان پناه پنج متر میباشد. پل شیرگاه دو دهنه دارد که دهنه شمالی آن از دهنه جنوبی بزرگتر است. پل شاپور: این پل بر روی رودخانه اوتجون در اراضی چای باغ و ۵۰ متری جانب شرقی جاده شیرگاه به قائم شهر واقع شده و احتمالاً مربوط به دوران قاجار میباشد. تاریخ شیرگاه: در دوره صفوی جاده شوسه شاهعباسی از این شهر عبور میکرد. پلهایی که امروز میبینیم یادگارانی از آن دوراناند که در زمان خود از پلهای مهم و بزرگ بهشمار میرفتند. نیروهای ارتش شوروی در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم در منطقهای که به نام آنها (روس آباد) نام گرفت در نزدیکی کلیج خیل امروز (یکی از روستاهای نزدیک شیرگاه) ساکن شدند. مردم شیرگاه ایام حضور شوروی هارا شوروی سال میگویند. شیرگاه در آبان ۱۳۴۱ نام شهر را به خود اختصاص داد. گردشگری: شیرگاه و اطراف آن مناطق مورد توجه گردشگران دارد. آبشار شیرگاه، در نزدیکی تونل بین جادهٔ زیراب- شیرگاه چشماندازها نگلی لفور در فصل بهار زمینهای کشاورزی برج و باغهای مرکبات ویلاهای زیبا در نوآباد کلیج خیل رودخانه کسیلیان در نارنج بُن جنگل اندرگلی سد سنبل رود پلهای تاریخی آب و هوایی ملایم و خنک در بهار و تابستان شنا در رودخانه کسیلیان در واقع بهدلیل وجود جنگل و طبیعت زیبا همراه با رودها و آبراهها، تمامی قسمتها و اراضی این شهر زیبا بوده و دارای چشمانداز بینظیر و ممتازی میباشد.