
مازندران
این روستا در دو طرف دره گسترده شده و در قسمت غربی رودخانه ساکنان کمتری وجود دارند ولی طبق گفته ها، آنها ساکنان بومی و اولیه روستای متکازین بوده اند که شامل خاندان «تاجی» می باشد. اکثر خانه های روستا در قسمت شرقی دره واقع است و شامل گروه های فامیلی: سادات میر امینی، سادات میرزاحسنی، شیخ ها، داوودی ها می باشد. در وجه تسمیه نام روستا مطالب فراوانی گفته شده است؛ از جمله: ۱- اینکه جنگاوران ساداتی که در این منطقه می زیسته اند برای آماده بودن روی اسب ها می خوابیده اند و زین خود را متکا قرار می داده اند. ۲- برگرفته از نام فردی است که محمد کاظم نام داشته و بتدریج این نام به کلمه متکازین تغییر پیدا کرده است. و ... طبق اقوال، این روستا به علت صعب العبور بودن در گذشته های دور و زمان حکومت جور عباسی مأمنی برای سادات علوی بوده و سادات میرامینی و میرزاحسنی به این نقطه پناه آورده اند. در این روستا و در مناطق مختلف آن قبرستان های زیادی کشف شده است که برخی از آنان برای قبیله های قبل از اسلام است و این نشان از قدمت و سابقه این روستا دارد از دیرباز این روستا به علم و دیانت معروف بوده و فردی دلسوز و خدوم به نام میر امرالله (رحمت الله علیه) بدون هیچ چشمداشتی به آموزش اهالی این روستا می پرداخت و اکثر قریب به اتفاق اهالی این روستا؛ چه مرد و چه زن (برخلاف روستاهای همجوار) با سواد بوده و سواد قرآنی دارند. بطوریکه روستاهای دیگر برای انجام فرائض دینی از اهل علم روستای متکازین بهره جسته اند.