روستای مالخواست

درباره جاذبه

مالخواست در ۱۳۰ کیلومتری جنوب شرقی چهاردانگه ساری از طبیعت بکری برخوردار است. روستایی بکر و پرجاذبه که به ابیانه مازندران معروف است. مال= پُر، مالامال (فرهنگ معین) خواست= از خواستره به معنی چراگاه خوب، بخشنده. با توجه به این که شغل عمده مردم این روستا دامداری و همچنین این روستا دارای چراگاهای وسیع می باشد، چنین وجه تسمیه ای درست به نظر می رسد. در مالخواست هویت و معماری روستا هنوز به طور کامل دستخوش تحولات شهری و آجر و سیمان نشده است. مالخواست این روزها به دلیل پی بردن خانواده ای جوان به اهمیت گردشگری و بوم گردی کانون توجه برخی گردشگران قرار گرفته است. خانواده آقای ساداتی پای گردشگران را به این روستا باز کردند و خانه و باغ شان را به مجموعه ای اقامتی با پذیرایی کاملا بومی مبدل کرده اند. در یکی از روزها شش گردشگر اتریشی به مالخواست می آیند و میهمان خانه ساداتی می شوند . اتریشی ها از فضای این خانه روستایی و غذاهای محلی لذت می برند. این حضور جرقه ای می شود در ذهن ساداتی تا خانه اش را به کلبه گردشگران مبدل کنند. پذیرایی در این خانه با محصولات تولیدی و کاملا طبیعی انجام می شود. کره محلی ، سرشیر ، عسل ، گردو و نان محلی. دست بافته های سنتی این خانه هم کار خانم سکینه موسوی ، پیرزن هنرمندی است که هنوز با ابزار قدیمی بافته های دلربایی را خلق می کند. عطر نان محلی مالخواست در کوچه پس کوچه ها به مشام می رسد و طبیعت مالخواست هم دلربایی می کند.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک