معرفی جاذبه

اکثر روستاهای لفور با چشم انداز های زیبا یا در داخل جنگل واقع شده اند و یا از یک طرف به جنگل محدود می شوند. یکی از این روستاهای بسیار زیبا روستای شاکلا یا امامکلا می باشد که محصور به جنگل و رودخانه و شالیزار است. روستای کوچک و بسیار زیبای شاکلا(شاهکلا) در قلب جنگل های لفور با فاصله تقریبی شصت کیلومتری از شهر بابل (جاده گنج افروز– مسیر لفور) واقع شده است. مردم بومی این روستا را از قدیم الایام بنام شاکلا می شناسند. نام دیگر آن امام کلا است. اما این نام ها همه منسوب به وجود آستانه مبارکه شاه سید علی آل کیا سلطان است که آستانه مبارکه این معصوم زاده در قلب این روستا واقع شده است. نقل است ایشان از نوادگان امام چهارم حضرت امام زین االعابدین می باشند که در حدود ۷۲۰ هجری قمری تحت تعقیب حکام جور از سلسله جبال صعب العبور البرز گذشته و در گذار از جنگلها و کوهها مجروح و در این حوالی به شهادت رسیده و به خاک سپرده می شوند. امام زاده سید محمد آل کیا که آستانه مبارکه ایشان در روستای نفت چال واقع شده است برادر ایشان است. از سال ۷۲۰ هجری تا به امروز بقعه های این دو امامزاده بزرگوار زیارتگاه دوستداران ولایت و ائمه اطهار بوده است. ساختمان جدید بقعه امام زاده سید علی آل کیا طی سالهای ۸۰- ۱۳۷۴ ساخته شده است و از معماری اسلامی زیبایی بهره منداست،به برکت وجود این امامزاده آخر هفته و تعطیلات این روستا پذیرای خیل کثیری از زائرانی است که عموما از شهرها و روستاهای اطراف به آنجا می آیند. در ایام عزاداری محرم به ویژه روزهای تاسوعا، عاشورا اربعین و نیز ۲۸ و ۲۹ صفر شاکلاء همیشه پذیرای دسته جات و هیئات مختلف عزادارانی است که از روستاها و شهرهای دور و نزدیک به ویژه شهرهای شیرگاه و بابل می آیند.شاکلاء در منطقه ای دره مانند با چشم اندازی بسیار زیبا مثل همه روستا های لفور در قلب جنگلهای انبوه واقع شده است و مردمی مهمان نواز و صمیمی را در خود جای داده است. رودخانه جوان و خروشان بابولک با صدای دلفریب و گوشنوازش از کنار این روستا عبور و در پایین دست روستای دهکلان به بابلرود می پیوندد. عبور رودخانه، مجاورت جنگل، شالیزارهای حاشیه روستا و بیش از همه آستانه مبارکه امامزاده سیدعلی آل کیا چشم اندازی بی بدیل را در این گوشه از سرزمین اسلامی ایجاد کرده است. جاذبه های طبیعی لفور گفتنی نیست بلکه دیدنی است. اهالی این دیار و آنهایی که به آنجا سفر کردند می دانند که این زیبایی ها در وصف نمی آید. عیب است که سفر به این روستا ها آنهم با حداقل امکانات شامل آب و برق و تلفن و جاده آسفالته ولی بدون مسافرخانه یا اقامت گاهی برای اسکان و پذیرایی بازهم به زائرین و مسافران خووش میگذرد. البته اهالی هم مهمان نوازند.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک