معرفی جاذبه

این روستا در تقسیمات کشوری از سه روستای متصل به هم یعنی ایمن آباد، پایین کروکلا و بالا کروکلا(قاضی محله) تشکیل شده است. روستای ایمن آباد همچنان بزرگترین و پرجمعیت ترین روستای بخش لاله آباد به شمار می رود.کشاورزی مهمترین پیشه مردم روستای ایمن آباد و کروکلاست. البته در کنار این شغل به فعالیتهای دیگری نیز می پردازند. در بخش کشاورزی غالب مردم روستا برنجکار هستند. از دیگر شغلهای مردم روستا می توان به: باغداری، سیفیکاری، دامداری، کشت لوبیا و نیشکر، صنایع تبدیلی مثل شالیکوبی، بوجاری، گونی دوزی و نیز مشاغل فنی مثل نجاری، تراشکاری، جوشکاری، آلومینیوم کاری، شیشه بری و .... اشاره کرد. زنان روستا با استفاده از فضای باغچه خانه شان محصولاتی مثل سبزی جات، گوجه، خیار، بادمجان، کدوسبز، کدو تنبل و.... و همچنین نگهداری مرغ و خروس و اردک و دیگر پرندگان اهلی و تامین تخم مرغ و گوشت مصرفی خانوار، کمک بزرگی به اقتصاد خانواده می کنند. همچنین تهیه انواع ترشیجات و مرباجات از سوی زنان روستا و حتی عرضه آن به بازار را نباید از نظـر دور داشت. این روستای تاریخی دارای بناهای قدیمی مانند خانه و حمام تاریخی می باشد. حمام قدیمی روستای ایمن آباد و کروکلا توسط فردی به نام مرحوم سید میر صفی خان لاله آبادی در سال حدود ۱۲۳۰ هجری شمسی یعنی حدود بیش از یکصد و پنجاه سال پیش در دوره قاجاریه، در زمینی به مساحت تقریبی دویست و هشتاد متر مربع در روستای کروکلا احداث می شود. ساخت این حدود ۶ ماه به طـــــول انجامید. در ساخت این حمام از مصالحی همچــون آجر (که در همان مکان تهیه می شد) و خشــت، و تخم مرغ که به مجموع آنها ساروج می گفتنـد استفاده شده است. این حمام تا سال ۱۳۳۸ مورد استفاده قرار می گرفت و به مرور زمان به تعطیلی کشیده شد. قدیمی ترین خانه روستا یکی از دیگر جاذبه های تاریخی ایمن آباد و کروکلاست که قدمت آن به دوره ناصرالدین شاه قاجار می رسد. همچنین حمام تاریخی یکی از آثار زیبا و به جا مانده از دوران قاجاریه در روستاست که باعث حضور گردشگران به این روستا می شود. خانه تاریخی روستا خانه ای بسیار قدیمی و قدیمی ترین خانه روستای ایمن آباد و کروکلاست که قدمت آن به ۱۲۰ سال می رسد. حدود سالهای ۱۲۶۰ تا ۱۲۷۰. این خانه توسط میر صفی خان لاله آبادی ساخته شده است و محل زندگی او بوده است. مرحوم میر صفی خان لاله آبادی بعد از پایان یافتن حمام شروع به ساخت یک باب منزل مسکونی نمود. او دو اتاق برایش ساخت یکی نشیمن و دیگری آشپزخانه و با سقف سفالی که خودش در کوره آجرپزی ساخت تا نمای ساختمان زیبا و باشکوه شود. آن مرحوم اتاق نشیمن را حسینیه نامگذاری کرد و یک منبر ساخته و در آن اتاق نهاد. از آن زمان تاکنون در آن مکان مقدس بانوان علویه در عزاداری اباعبدالحسین مراسم سوگواری برپا می کنند. در دیوارهای منزل نقش هایی از گچ بری نمایان است و سقف آن از چوبهای طـــــراحی شده می باشد. دربهای ورودی منزل و اتاقها کنده کاری های بسیار زیبا و روی دیوارها آئینه کاری شده است.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک