
اصفهان
منارههای دارالضیافه مربوط به سدهٔ ۸ ه.ق است و بر فراز سردری دو گلدسته زیبای آجری که به مقرنسکاری و کاشی معرق رنگین آذینبندی شده است و دارای پوششی از کاشی فیروزهای در بافت شطرنجی و آجری است، دیده میشود. این اثر را از ساختمانهای پایان سده هشتم هجری برمیشمارند.سبک تزئینات بنا آن را به دوره مغول مربوط می کند. بلندی مناره ها به ۳۸ متر می رسد ودارای تزئینات ظریف کاشی در قسمت تاج مناره ها می باشد. تحقیقات و بررسی های پژوهشگران در باره این دو مناره بیانگر این نکته است که قدمت آن ها به ربع اول قرن هشتم هجری می رسد و بقایای یک مجموعه بزرگ می باشند که در قرن چهاردهم میلادی زمان حکومت سلطان محمد خدابنده معمور، برقرار و آباد بوده است.