کاظمین
حرم کاظمین، متعلق است به امام هفتم شیعیان موسی کاظم و امام نهم محمد تقی معروف به «محمد جواد». نام کاظم و جواد را روی هم رفته کاظمَین و نیز جوادَین مینامند، به همین دلیل منطقهای هم که در آنجا مدفون اند به کاظمین یا کاظمیه شهرت دارد که بخشی از شمال بغداد است. این دو، به ترتیب پدر و پسر علیبن موسیالرضا میباشند. این حرم توسط پادشاهان آل بویه بازسازی و تزئین شد، اما ساختمان کنونی آن متعلق به دوره آغازین صفویه است و در دورههای بعد بخشهایی به آن افزوده شد. ایوانهای زیبا و کاشیکاریهای معرق نفیس و آینهکاریهای مجلل، همگی نشانی از معماری و هنر دوره صفویه دارند. حرم کاظمین یک ضریح نقرهای، دو گنبد طلایی یکسان و چهار گلدسته دارد. درون حرم و گنبد خانه ضریح نقرهای حضرت موسی بن جعفر (علیهالسلام) و حضرت جواد (علیهالسلام) قرار دارد. چهار شبستان بزرگ در اطراف حرم قرار گرفته است. مجموعه حرم و رواقها را سه صحن بزرگ و وسیع در برمیگیرد که صحن غربی به نام «صحن قریش» مشهور است. برج و بارو و دروازههای هفتگانه صحن با معماری زیبا و کاشیکاریهای نفیس در سردرها و کتیبهها اثری از مرحوم فرهاد میرزای قاجار (عموی ناصرالدینشاه) بسیار چشمنواز است.