
مازندران
تکیه کرد کلا مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان جویبار، بخش مرکزی، روستای کرد کلا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۶۴ با شمارهٔ ثبت ۱۶۷۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تکیه کردکلا از جمله بناهای معروف دورهی قاجار است که با وجود بازدیدکنندگان زیاد، اعم از ایرانی و خارجی ؛ با این حال مطالب زیادی در مورد آن گفته نشده است. این بنا متعلق به عهد قاجار، مستطیل شکل و به ابعاد 3370/10 متر است. معماری این تکیه شامل یک ایوان با هشت ستون چوبی است که در قسمت جلویی، نما و سرستونهای کندهکاری شده وجود دارد. این تکیه از نظر نقشه تقریباً مشابه تکیه مقریکلا ، است با این تفاوت که در تکیه کردکلا، پلکان در دو جنب ساختمان قرارگرفته است، در حالیکه در مقری کلا، راهرو و پلکان بین تالار و دو اتاق مجاور است. اما تفاوت دیگر تکیه کردکلا با مقریکلا در نقاشیهای روی سقف آن است که بسیار زیبا و متنوع و متفاوت با دیگر تکیههاست . تکیه کردکلا بنایی دو طبقه است که تالاری مرتفع در وسط آن قرار دارد و دو گوشواره در کنار تالار ساخته شده است . طبقه اول، آشپزخانه بوده که در ایوان سمت چپ بنا قرار دارد. طبقه دوم، شاهنشین بوده و دارای پنجرههای ارسی دو لنگهای و سه لنگهای بسیار ظریف و پرکار است.در طبقهی بالا در ضلع 1 طول بنا هشت در ارسی و در طرفین هریک سه در ارسی دارد. که در آن مشبک کاری ظریفی دیده میشود. در امامزادهها، درها، صندوقها، ضریحها، ستونها و سقفها همه از چوب است و در آنها انواع هنر از خطاطی و کندهکاری و قاب و گرهسازی و سهچهار نوع مشبککاری جلوهای خاص دارد. امتیاز بسیار بزرگ این بنا در آن است که برای کتیبههای بکار رفته در آن، چه درون ساختمان و چه بیرون آن از چوب یک درخت کامل استفاده شده است، از چوبهای بریده شده استفاده نشده است؛ و بدلیل مقاومتی که این چوبها در مقابل حشرات داشتند، تا اکنون سالم باقی ماندند. چوبهای این تکیه را از جنگلی که در همان حوالی بوده ، آوردهاند . رنگهای به کاررفته در نقاشی سقف تکیه کردکلا، گیاهی است و این دلیل ماندگاری نقاشیها تا عصر حاضر است. ایوان آن دارای دو ورودی در دو طرف بنا است. سقف آن دارای کتیبه و نقاشیهایی است که جنبه تزئینی دارد و صحنههایی چون جنگ و گریز، شکار حیوانات، مراسم مذهبی، نقوش گیاهی و حیوانی است.