تکیه میرزا ابوالمعالی کلباسی در اصفهان

میرزا ابوالمعالی، آخرین پسر فقیه نامی، جهان شیعه حاجی محمد ابراهیم کرباسی(1180-1261ق) و مادرش نیز خواهر زوجة فقیه اصولی و نامی، میر سید محمد شهشهانی(ح1200- 1289ق)است. نخستین نیای ابوالمعالی، حاج محمد حسن خراسانی کرباسی(م: 1190ق) نیز از علمای عابد زاهد و دوستان نزدیک حکیم عارف، آقا محمد بیدآبادی(م: 1198ق) بوده است. میرزا ابوالمعالی، در سحرگاه چهارشنبه هفتم شعبان سال 1247ق/ 1210ش، دیده به جهان گشود. بیش از هشتاد رساله و کتاب از میرزا ابوالمعالی در موضوعات مختلف فقه، اصول، رجال، ادبیات، کلام، تفسیر، حدیث و شرح بر ادعیة معصومین -علیهم السلام- بر جای مانده است. وفات: صاحب بدر التمام نقل می کند که پدرش ابوالمعالی، حدود دو ماه پیش از وفات، به هنگام تعقیبات نمازش، ندایی از عالم غیب شنید که:« خانه تو در بهشت، آماده و مهیاست» وی پس از چند روز بیماری، در سن 67سالگی، درسحرگاه روز چهارشنبه 27 صفر المظفر سال 1315 ق / 1276 ش، به دیار ابدی شتافت. پس از فوت ابوالمعالی، بر سر محل خاک سپاری او، میان اهالی