
فارس
این بنا که محل زندگی و تدریس شیخ یوسف بن یعقوب سروستانی یوده،در نزدیکی میدان اصلی سروستان ودرمحله شیخ یوسف واقع شده است .این بقعه شامل دو چهار طاقی و چندین ستون سنگی و رومی هایی از سنگ تراش است. معماری این بنا مانند معماری بناهای ساسانی است و شیوه سنگ تراشی ان هملنند خدایخانه مسجد جامع عتیق شیراز است.در وسط چهار طاق اصلی،سنگ قبری مربوط به شیخ یوسف قرار دارد که بر روی ان نگاشته شده است :«توفی الشیخ یوسف بن یعقوب السروستانی سنه اثنین و ثمانین بعد ستمائه» ودر پایان نیز تاریخ 680هجری قمری ذکر شده است.سنگ قبر دیگری متصل به بقعه شیخ است که بر روی ان نام محمد بن حسن علی البیضاوی مورخ 11 رمضان 710 هجری نگاشته شده است .سر در این عمارت با نگارش چند آیه از قرآن به خط ثلث بر روی کاشی کاری های معرق ،مزین شده است.این بنا دارای دو گنبد است که گنبد اصلی آن دارای دوازده ستون است که از سنگ های طبیعی خوش تراش بنا شده است و دروازه ستون آن نیز از سنگهای یکپارچه ساخته شده است .قطر این گنبد 6متر است و یک بار مرمت شده اما بخش های پایینی و دوازده ستون ان هم چنان دست نخورده باقی مانده است.گنبد دیگر این بنا که گنبدی کوچک است ،از سنگ های لاشه و آجر ساخته شده است.در ضلع شمالی گنبد دوازده ستون،دیواری قدیمی وجود داشته که هم اینک دیوارهایی در دو طرف ان احداث شده است.در این بنا ،دو در ورودی به محل قبور وجود دارد.سردر ضلع شرقی از سنگ تراشیده است ودارای طاقی مقرنس کاری است. سر در جنوبی نیز که بر محور اصلی ساختمان بنا شده و متعلق به سال 714ه.ق است .از سنگ تراشیده ساخته شده است. در ضلع شمالی بنا نیز بقایایی از پلکان مارپیچ وجود دارد.در کنار این بنا مسجد شیخ یوسف ساخته شده است.این ارامگاه در فاصله سال های 1336تا1339 مورد مرمت قرار گرفته ودر تاریخ1317/7/21 با شماره 318 در فهرست اثار ملی ایران به ثبت رسیده است.