
فارس
باغ تکیه هفتتنان یکی از قدیمیترین اماکن تاریخی شیراز است. این باغ به سدههای پیش از عهد زندیه و عمارت آن از بناهای دورهٔ کریم خان زند است. علت نامگذاری این بنا به هفت تنان، وجود هفت قبر از هفت عارف در این باغ است که کریم خان زند روی هر کدام، سنگ بزرگ بدون کتیبهای نصب کردهاست.بیشتر جهانگردانی که در چند سدهٔ اخیر به شیراز سفر کردهاند باغ تکیه هفت تنان و عمارت زیبای آن را وصف کردهاند. از دیدنیهای این عمارت تالاری است که سقف آن بر دو ستون بزرگ یکپارچه استوار شده و در طاقچههای بالایی آن، پنج مجلس روی گچ نقاشی شده و از شاهکارهای نقاشی دوران زندیه محسوب میشود. این مجموعه در سالهای ۱۳۳۶ و ۱۳۳۷ شمسی توسط نقاش و هنرمند محمد باقرجهان میری تعمیر و تجدید شد. این پنج مجلس به ترتیب عبارتند از: درویشی با تبرزین و کشکول، نقش موسی در حال شبانی، منظرهٔ شیخ صنعان و دختر ترسا، نقش ابراهیم، و نقش درویش جوان. سنگهای موجود دراین موزه متعلق به سدههای سوم تا یازدهم هجری قمری است که با انواع خطوط کوفی، ثلث، نستعلیق دیوانی، توقیع، تعلیق- نسخ و… به طرز زیبایی تزیین شدهاست. حوض بزرگی هم در وسط عمارت اصلی به چشم میخورد که در گذشته از آب رکنآباد پر میشدهاست. باغ تکیه هفتتنان در انتهای بلوار هفت تنان، روبروی خیابان چهل مقام قرار دارد. وض بزرگی هم در وسط عمارت اصلی به چشم میخورد که در گذشته از آب رکنآباد پر میشده است. باغ تکیه هفتتنان در انتهای بلوار هفت تنان، روبروی خیابان چهل مقام قرار دارد. اندازه سنگهای مربوط به موزه ۳۶۰ در ۷۸ سانتیمتر است و همگی در زمان زندیه به کار گذاشته شدهاند. این بنا تا سالها پیش، خانقاه درویشها و مرتاضان بود و اکنون چند سالی است که به موزه سنگ تبدیل شده و نمونههایی از سنگهای تاریخی و کتیبههای کهن در آن نگهداری میشود.مردم شیراز نیز به این مکان دلبستگی خاص دارند و سابقاً گاه در طلب باران و استجابت دعا روی بدین مکان میآوردهاند.