معرفی جاذبه

نادرشاه افشار (۱۱۰۰ الی ۱۱۶۰ هجری قمری) که به ناپلئون شرق معروف است، هنگامی که ایران با انقراض سلسله صفویه و تسلط محمود و اشرف افغان رو به رو شد، از منطقه خراسان قیام و مدعیان محلی را سرکوب کرد. ابتدا اصفهان را از افاغنه خالی نمود، سپس امپراتور عثمانی را شکست داد و در سال ۱۱۴۸ در دشت مغان مجلسی ترتیب داد و در آن جا خود را پادشاه ایران خواند. نادر در مرحله بعد، شورشیان خوارزم و قفقاز و ماوراء النهر را سرکوب کرد. قندهار را گرفت و در سال ۱۱۵۱ محمد شاه، سلطان هند را شکست داد ولی مجدداً تاج سلطنت را به وی تفویض کرد. نادرشاه فرزند رشید خود نادر قلی میرزا را از روی سوء ظن کور کرد و به همین دلیل به شدت تند خو شد و سرانجام در یازدهم جمادی الثانی به دست پنج تن از سران قزلباش کشته شد. نادر در نظر داشت که بر سر گور خود بنایی همانند تاج محل در هند بسازد و دستور داد که از مراغه سنگ های آن را حمل کردند، ولی در زمان حیاتش کار بنای آرامگاه پایان نیافت و پس از مرگش اخلاف او چنان منحط بودند که باغ آرامگاه او را بین خود تقسیم کردند و فروختند. درها را ربودند و موقوفات وی را نیز تصاحب کردند. در زمان حکومت قوام السلطنه، بنای دیگری بر آرامگاه نادرشاه ساخته شد که آن هم مدتی بعد در معرض آسیب و خرابی قرار گرفت. بنای کنونی در سال ۱۳۳۸ توسط هوشنگ سیحون طراحی و از درآمد حاصل از عوارضی که از زوار گرفتند، ساخته و در سال ۱۳۴۲ افتتاح شد که مشتمل بر اتاق آرامگاه و دو تالار، موزه، ایوان ها، پایه مجسمه و دفتر امضای بازدید کنندگان است. بنای نادرشاه متصل به بنای آرامگاه است و مجسمه مفرغی سواره وی به ارتفاع ۶٫۵ متر با مجسمه ۳ سرباز پیاده که در کنار اسب ایستاده اند از شهر رم به مشهد حمل و بر فراز پایه آن استوار شده است. طرح مجسمه به وسیله استاد ابوالحسن صدیقی تهیه شده و مفرغ ریزی آن در کارخانه بروتی ایتالیا انجام یافته است. اکنون آرامگاه نادر در محوطه ای به وسعت ۱۴۴۰۰ متر مربع در مرکز شهر مشهد قرار دارد. همچنین در گوشه شمالی آرامگاه نادر، آرامگاه محمد تقی خان پسیان سردار خراسان قرار دارد. در این مجموعه موزه ای از لوازم و تجهیزات مختلف نیز وجود دارد. تالار شماره ۱: به انواع سلاح های دوره افشاریه، تابلوهای نقاشی از نادر و صحنه های جنگ، وسایل سوارکاری مانند زین و برگ اسب از دوره افشاریه تا قاجاریه، چند نسخه خطی از جمله تاریخ جهان گشای نادری و دو شمشیر متعلق به نادر اختصاص دارد. تالار شماره ۲: این تالار در سال ۱۳۷۳ به مجموعه اضافه شد و در آن انواع سکه، ظروف و دیگر اشیای اهدایی از دوره صفویه تا معاصر به نمایش در آمده است.

امکانات رفاهی

مکان‌های نزدیک